firdevs bektaş
@firdevsbektas
11 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
'Gerçek,anlatılan bir hikayeden daha etkilidir.'
Dostoyevski'nin Sibirya'da geçirdiği 4 yıllık sürgün hayatını anlattığı; akıcı üsluplu, hayal ve umut dolu, insanları gözlemleyip özelliklerini, ruhsal çözümlemelerini yazmış olduğu bir kitaptı. En yakın arkadaşları olan; Akim Akimiç, Petrov, Ali, Goryançikov gibi isimlerin öyküleri, hayalleri, umutlarını kapsıyordu. Bazen güldüren, bazen hüzünlendiren, bazense düşündüren bir yanı vardı ve hapishane günlerine tanık olabileceğimiz, o günleri yaşıyormuşuz hissine kapılabileceğimiz canlılık hakimdi. İnsanların hayatta varolan rollerine boyun eğdiği, alıştığı, kabullendiği ve değiştirmek için cesur olamadığı vurgulanmış. 'Ölüler Evinde' ki kasıt aslında bedenlere vurulan prangalardan ziyade ruhlara vurulmuş olan prangalardan dolayı bir insanın ölü sayılmasıydı ve bundan kurtulmak gerektiğiydi. 'Pranga hiçbir mahkumu kaçmaktan alıkoyamaz' derken ki kastettiği bence buydu. Ruhumuzun her zaman hür olabilmesi dileğiyle.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
1511 yılında yayınlanmasına rağmen günümüzde hala birçok şeyi benzer şekiller de bulabileceğimiz ve bazı şeylerin değişmeyeceğini, içerik olarak aynı kalıp farklı suretler de karşımıza çıkabileceğini görebileceğimiz eski olsa da eskimeyecek bir eser. Günümüzde de ahmaklığı marifet sanan ve bunun arkasına sığınan pek çok insan yok mudur? Doğru bildiklerine karşıt birşey okuyamayan, göremeyen, bunlara tahammül dahi edemeyen ya da yanlış olduğunun farkında olsa dahi kendini avutmakla yetinebilen nice insanlar. Erasmus'un da dediği gibi: ''Hiçbir şey bilmemek. Ah ne mutlu bir yaşam!''
