Fridas
@firdevskrmn
Yazdığım şiirleri paylaşıyorum. Duygularıyla düşünen biriyim.
Sanat, müzik, edebiyat ve psikoloji…
Hayatı sorgulayan, iç dünyasıyla yaşayan bir yolcuyum.
(İstekler davet amaçlıdır .)
Yazmak çok güzel bir panzehir değil mi?
-Ben bir şeyi yazabiliyorsam demek ki o şeyi çözmüşümdür ama çözmem için de yazmam gerekiyor.
+Bende şarkı dinliyorum. Ama istediğim gibi olmuyor. Dediğin gibi içime oturmuyor. Sonra o an içimden ne geçiyorsa içinden yazıyorum.
-Yazmak çok güzel bir panzehir değil mi?
Ama o beni sevmedi.
Yalnızca dokunmaya cesaret edemediği siluetimi seyretti.
Ve işte tam o anda—
bütün hücrelerimle anladım:
Ben yoktum.
Ve hiç olmamıştım.
-Fridas
Her insanın iyi ve kötü tarafları var, bunu biliyoruz. Benim iyi olduğum alanlara karşı bu kadar “kayıtsız” kalırsan, o zaman benim sadece kötü taraflarımı görürsün.
Aşkın karşıtı nefret değil kayıtsızlıktır sözü çok doğru.
Sizin iyi olduğunu alanlara karşı kayıtsız, ilgisiz olan biri sizi bir bütün olarak tanımayacaktır.
Dolayısıyla tanımadığı için de bir bütün halinde sevemeyecektir.
-Fridas 14 nisan gece 00:43
“Benim neyimi sevdin o zaman?”
diye sordum bir gün,
İçimde kırılgan bir sessizlikle.
Durdu biraz…
Sonra dedi ki:
“İyi kalpli… temiz yürekli… fedakârdın…”
Oysa bunlar,
herkesin kolayca sevebileceği,
bende en çok susan, en az savunan gölgelerdi.
Beni ben yapan hiçbir şeyin adı geçmedi.
İçimden ince bir tebessüm geçti,
ama dudaklarıma varamadı.
Çünkü biliyordum…
bu, yalnızca yüzeyde kalanların cevabıydı.
Sığ bir kıyıda durmuş,
derinliğe hiç yüzmemişti.
Ben gökyüzüne bakarken evreni düşlüyordum,
oysa o, sadece havanın güzel olup olmadığını sordu.
Ben avuçlarımda bir evren sundum,
o, bir pencere bile aralamadı içine bakmak için.
Ve o an anladım:
Ben yoktum aslında bu ilişkide.
Ve belki de hiç var olmamıştım.
Sevdiğini sandı…
Sen gülüşlerimi bile yanlış okudun
Çocuksuluğumu bile sevmedin
Oysa…
Ben en çok senle gülerken büyümek isterdim
-Fridas