“İnsanın canlı bir parçası gibi. Bu şekilde ancak bir ressam senin bir parçan gibi olabilir tabii,” diyerek yüzüme bile bakmadan keyifsizce ayağa kalktı.
O anda birden yüzündeki karanlık, acılı yanı gördüm. Onu bir an için aklımdan çıkardığım sohbet heycanından sıyrılınca, aniden gerçek haliyle gördüm: Heycanını -öfkeli bir kıskançlığı- zor zaptediyordu.