Ne yazacağımı bilmiyorum ama kitap bittiğinde hissettiğim öfke oldu. Şahinde zaten basit bir kadın ama kızını nasıl alet eder diye öfkelendim. Salahattin bey iyi dürüst ama basiretsiz diye öfkelendim. Şakir babası zengin eşraf zaten şımarık görgüsüz otomatik öfkeleniyo insan. Ama en çok sanırım Yusuf’a öfkelendim. Güya dikbaşlı ama kof. Ne okudu ne meslek sahibi oldu orda burda kafasının dikine gezdi durdu. Sorguladı ama bir çabası olmadı sevdi ama hazırlık yapmadı yaşamaya dair evlendi ama basiretsiz kaldı. Hayatının iplerini eline almayı başaramadı. Savruldu durdu. Sonuç benim küçük tatlı zavallı Muazzez’ime oldu olan. Hepsinin içlerinde yaşattıkları eksikliklerin bedelini o ödedi. Çok öfkeliyim hepsine…
Kuyucaklı YusufSabahattin Ali · Eksik Parça Yayınları · 2019210,7bin okunma
İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti.