önemsizce

önemsizce
@fjouissance
cinayet öyle yakındır şehvete, ateş dumana nasılsa.
2 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Sanırım hepimizin hikayelere ihtiyacımız var, hayata devam edebilmek için hikayeler uyduruyoruz. Ve sanırım uzun zaman önce büyük öyküler vardı. Öyle büyük öykülerdi ki, tüm hayatını onlarla geçirebiliyordun. Tanrının ve Kaderin Güçlü Elleri. Aydınlanmaya yapılan yolculuk. Sosyalizm Yürüyüşü. Ama hepsi öldü ya da dünya yaşlandı, bunadı ve tüm bunları unuttu. O yüzden şimdi hepimiz kendi öykülerimizi uyduruyoruz. Küçük öyküler. Farklı şekillerde. Ama her birimizin bir tane var.
Reklam
Ve acıyı gördüm. Ve savaşları. Ve hep al, al, al. Ve düşündüm ki: sikeyim parayı. Sikeyim. Satmak. Satın almak. Bu sistem. Bu orospuluk yapan dünyayı sikeyim, hadi sadece güzel olayım. Güzel. Ve mutlu. Anlıyor musun? Anlıyor musun?
Tanrı böyle sevemiyorsa, ben seviyorum! Birlikte daha kutsal olacağız; inanıyorum. Tanrı böyle sevemiyorsa, ben de sevgimi Tanrı yaparım. Hayır, vazgeçmeyeceğim! Görüyorsun, yırtık bu mektup. Bazen alçakgönüllü olmaya çalışmadan yazmışım. Utanmamışım. Onları sakladım. Sana yolladığım yerleri, gördüğün gibi, öfkeyle kaleme alındı, kıskançlıkla yazıldı. Öfkemin, kıskançlığımın armağanını sunuyorum sana. Onlar sevdamın kanatları. Açıyorum ve uçuyorum sana.
Bazı bazı görüyorum:her şeyi birbirine karıştırıp boşluk ve hiçliğe gitmek olmadıktan sonra, yazmak hiçbir şey değil. Her şey, her seferinde, nitelenmez özüyle tek bir şeyde karıştırılmadıktan sonra, yazmak reklamdan başka bir şey değil. Ama çoğu zaman da herhangi bir görüşe bağlanmıyorum, bütün alanların açık olduğunu, belki de bütün duvarların yıkıldığını, yazının gizlenmek, oluşmak, okunmak için sığınacak yer bulamayacağını, temel uygunsuzluğuna artık saygı gösterilmeyeceğini görüyorum, ama bu kadar, daha ötesini düşünmüyorum.
Hepimizin yürüdüğü bu tümüyle karanlık ve ıssız yolda aydınlatacağımız tek yolun kendimizinki olduğunu ne zaman anlamıştım? Sevgiyle büyütülmüş olmama karşın her zaman yalnızdım. Bir gün mutlaka herkes zamanın karanlığına dağılıp yok olacak. Ben hep benliğime yerleşmiş bu anlayış ile yaşadım.
Reklam