"Onlar (takva sahipleri) bollukta da darlıkta da Allah yolunda harcarlar, öfkelerini yenerler, insanları affederler. Allah, işini güzel yapanları sever."
Neredeyse hiçbir hareket adamı, toplumunun tamamının kabul ettiği ve toplumsal zemini oluşturan değerlere, durduk yere muhalefet etmez. Hedeflediği șey her ne ise onunla ilgili toplumuna muhalefet edebilir. Ancak bu muhalefeti, hedefine fayda sağlamayacak, pratik faydası olmayan ve sadece zararı olacak temel şeylere yönelmez. Zira hedefi dışında, toplumu ile arasındaki gerilimler, hedeflerine ulaşmasına mâni olacaktır.
Zaten bu yüzden eski müellifler, nübüvvetin orta halli bir iddia olmadığını ısrarla vurgulamışlardır: "İnsanların en faziletlilerinden (gerçek peygamberler) ve en düşüklerinden (sahte peygamberler) başkası nübüvvet iddiasında bulunmaz.