''Nazım Hikmet'in çok güzel bir şiiri vardır, hatırlar mısın ?
Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin...''
''Kendine değer veren, özsaygısı yüksek, özgüveni sağlam, akıllı ve sağlıklı bir insan, başkalarının tutumlarıyla ya da kararlarıyla ilgili hiçbir meseleyi kendi sırtına yükleyip ömür boyu taşımaz. Başkasının yaptığı ya da yapmadığı, söylediği ya da söylemediği bir şeyi kendiyle ilişkilendirmez. Bunun onunla ilgili ve kendi içinde çözemediği birtakım hezeyanlarla ilgili olduğunu bilir ve anlar. Dolayısıyla ona karşı duygusal tepkiler geliştirmez. Eğer yaptığı ya da söylediği şeylerden zarar görüyorsa, bunu bir daha yapmasına fırsat vermez, hepsi bu.''
''İlahi adaletin terazisi çok hassastır. Aldatılamaz, şaşırtılamaz. Başkasının kalbini kırarken kendi kalbinin mutluluğunu inşa edemezsin. Başkalarını eleştirirken onaylanamazsın. Başkasını değersizleştirirken, kimseden değer göremezsin, hayatın boyunca değersizlik hissiyle baş etmek zorunda kalırsın, edemezsin. Öfke kusarken sevemezsin, sevilemezsin. Dünyaya çatık kaşlarla bakarken gülemezsin, yaşam dolu olamazsın.''
''Kalp yaralamak, onu kırmak, insan incitmek büyük zalimliktir. Bunu yapan insanın sağlıklı ilişkiler yaşaması, işinde başarı göstermesi, kariyerinde yükselmesi, bolluk ve bereket içinde bir yaşam sürmesi, mutlu ve sağlıklı bir ömür geçirmesi mümkün değil.''