Merhaba dostlar
Psikolojik okumaları sevenler için guzel bir romanla geldim bugün. Ayrıca bir Ankaralı olarak ayrıca severek okudum kitabı ,çünkü Ankara Ankara kokuyor bu kitap .
Duygu ve Serdar kitabın ana karakterleri .ikisi de farklı duygu durum bozuklukları yaşamış.
Duygu yurtdışında iyi bir egitim almış,bir firmada çalışıyor.Bir kızı var ve boşanmış bekar bir anne .Babası çok otoriter bir adam. Annesi de kendini onlara adamış ,mutfaktan çıkmayan bir kadın .Hatta çok acı bir şekilde şiddete alışılabilecegini söyleyen bir kadın .Duygu evde mutsuz ,çünkü babası her şeye karışıyor. Ayrı eve çıkmak istiyor ama izin vermiyor .Annesine üzülüyor. İş yerinde kimseye hayır diyemediği için işler hep ona yıkılıyor. Bir gün yürüyüş sırasında Hüsnü ve Sermin'le tanışıyor. Hüsnü ona sınırlar koyması gerektiğini anlatıyor hep .
Serdar sa bilgisayar firması olan bir adam .Kardeşi Merveyi Hatay depreminde kaybediyor .Onu kurtaramadıgı için suçluluk duyuyor .Travma sonrası stres bozukluğu yaşıyor. Arkadaşı Ali sayesinde bir psikoloğa gidiyor ve tedavi surecine giriyor .
Duygu ile Serdar ın yolları nasıl kesişecek acaba ?
Sınır koymak gerçekten en önemli şey bencede insan ilsiklilerinde .İster ışyerinde,ister ailede,ister eşinle..Her türlü sınırlarını belirlemek lazım. Mesafe iyidir..
Ayrıca dedigim gibi kitapta geçen mekanlar...Karum,Kugulu Park ,Kıtır, Flamingo Pastanesi ve daha niceleri ..Kendi yaşadığı yerler olunca insan daha bir içine giriyor sanki hikayenin ..
Kitapla kalın dostlar...
Kuğulu Günlükleri 
Levent Sütçigil
Kuğulu Günlükleri Levent Sütçigil
çocuk kitaplarını seviyorum. ileride bizim çocuklara kalma fikrini de seviyorum. güzeldi. önce siz okuyun sonra çocuklarınız okusun bence bunun dışında bu oğlanı çok özledim.
çocuklarımıza çocuk kitaplığı yapmaya karar verdim umarım sen de orada olursun
Reklam
Eski çalıştığım firmadan bir dönem mesai arkadaşım olan Erdem Kurt'un ilk kitabı. Çok uzun süre birlikte çalışmamış olsak da Erdem, her zaman çok sevdiğim, çalışkan, çok beyefendi bir arkadaş olarak kalmıştır hafızamda. Erdem'in Beşiktaş sevgisini hem o dönemden hem de sonradan takip ettiğim sosyal medya hesaplarından biliyordum ama yazarlık konusundaki tutkusunu hiç bilmiyordum, demek bu konuda hiç sohbet etmemişiz. O nedenle kitap yazdığını gördüğümde itiraf ediyorum çok şaşırdım.
Erdem'in bu ilk kitabı; çok akıcı, sıcak, içinde bolca insan barındıran bir kitap olmuş. Okuması oldukça keyifli bir kitap oldu benim için. Kitabın farklı bölümlerinde ortak tanıdıkların isimlerini görmek, bazı ortak anıları paylaşmak benim için ekstra bir keyif oldu. ancak he ne kadar ben de Beşiktaşlı biri olsam da futbola karşı pek ilgim olmaması nedeni ile bazı ayrıntılı Beşiktaş sayfalarını hızlıca geçtiğimi itiraf ediyorum. Ama eminim gerçek Beşiktaşlılar için büyük kıymet taşıyan sayfalar olacaktır bunlar, çünkü Erdem amatör bir ruh taşıyan gerçek bir araştırmacı gibi bu bilgileri toplamış ve sıcak hikayeler ile bir kaynak kitaba dönüştürmüş yazdıklarını.
Bu bu aralar cadılara takığım. Sürekli cadılar hakkında kitaplar okuyorum. Ve daha fazla okumak istiyorum. Böyle bir fantastik, romantik ve sonradan bulunan aile temalı sıcak bir kitap bulduğum için çok şanslıyım; kesinlikle okumalısınız. Kitapta büyünün işleyişi çok iyi anlatılmıştı. (Büyünün doğadan gelmesi çok mantıklıydı bence, gerçeğe çok yakındı.) Kitabın tek kötü yanı yalnızca 292 sayfa olmasıydı, çok kısaydı.
Spoilerlı inceleme:
Favori karakterim kesinlikle beceriksiz çöpçatanlıkları ile ünlü, flamingo pembesi atkı takan, mutlu bir evliliği olan, 80 yaşındaki Ian oldu.
Baş erkek karakterimiz Jamie'yi hiç ama hiç sevmedim. Huysuz, sürekli kendini haklı gören, mükemmeliyetçi, gudubet biriydi. Kendi güvensizliklerini çocuklara da yansıttı ve bunu kabul etmedi bile.
Çocuklar demişken çocuklar çok sevimliydi. Malikanedeki tüm çalışanlar çok tatlıydı.
Ve gözümdeki cadı tiplemesi kesinlikle başka karakterimiz Mika gibi biri olduğu için çok beğendim.
Primrose'u bile çok sevdim. Kendince haklıydı ve doğruların peşinden giden bir kadındı; ayrıca güçlü bir kadındı, nasıl sevilmez ki!
Herkesin bir hayat hikayesi vardır bilirsiniz ki. Yazarımız da kendi hayatında derin izler bıraktığı sahneleri ve olayların kaleme alarak kendi hayat hikayesini öyküleştirerek sunmuş bizlere. Okurken bira sıkıldım. Çünkü genelde bu tür kitapları pek okuyan birisi değilim. Ama yine de kalemine sağlık diyorum.
“Korkuyla ilgili bir şey söylemem gerek. Yaşamın tek gerçek rakibidir. Yalnızca korku hayatı yenebilir.”
Pi belki de birçok çocuğun hayali olabilecek bir yerde büyümüştü; bir hayvanat bahçesinde. Daha doğrusu bu durum babasının hayvanat bahçesi işletmesinin doğal bir sonucuydu. Pi’nin çocukluk anılarının masalsı bir havası vardı. Çeşit çeşit hayvanların içinde oyuncağa bile ihtiyaç duymadan hayaller kurabilir, oyunlar oynayabilirdi. Farklı boyut, renk, özelliklerde bir sürü arkadaş ve sınırsız bir alan. Flamingo, fil, ayı, maymun, papağan…
Pi hayvanlarla o kadar içli dışlıydı ki hayallerinde vahşi hayvanları evcilleştirmişti. Ancak bu hayal gücüne sahip Pi bile sınırlarını biliyordu. Hayvanların ne olduğunu, ne gibi özellikler taşıdığını biliyordu. En masum görüneninden en vahşi görünenine kadar hepsinin kendine özgü tehlikeleri vardı. Babasının belki de acımasızca değerlendirilebilecek av- avcı dersinden sonra daha net kavramıştı bunu.
Tüm bunları göz önünde bulundurduğumuzda Pi’nin iyi bir çocukluk geçirdiğini söylemek yanlış olmazdı. Çocukluğunu yaşamış, özgür bir insan gibi düşünmüş ve kararlar alabilmişti. Hatta hayvanlara ve dinlere olan ilgisi bu özgürlük sayesinde herhangi bir insandan daha fazlaydı. Bu durum ilerideki mesleğini bile etkileyecekti.
Kendi dünyası sorunsuzdu ve Pi mutluydu ama içinde yaşadığı ülke huzursuzdu. Ailesine göre tek bir çare kalmıştı o da Kanada’ya taşınmaktı.
O ana kadar basit, anlamlı ve mutlu yaşamış olan Pi’yi zor bir süreç bekliyordu. Hayatta kalmayla, sevgiyle, gerçeklerle yüzleşme ile sınanacaktı.
Pi hayvanlarla dolu, onu kendi ülkesinden çok farklı bir ülkeye götürecek olan o gemiye bindikleri sırada bunların hiçbirinin farkında değildi. Fakat Pi zor zamanlarında yalnız olmayacaktı hatta bu zamanların zor olmasının bir
Reklam
Reklam