Toplum olgun insanlardan hoşnut olmaz. Olgun insanlar tehlikeli insanlardır çünkü olgun bir kişi kendi varlığına göre yaşar. O kendi işini yapmaya devam eder; insanların ne dediğini, fikirlerinin ne olduğunu umursamaz. Saygınlık, prestij peşinde koşmaz; namus için kaygılanmaz. O, ne pahasına olursa olsun kendi hayatını yaşar. Her şeyi gözden çıkarmaya hazırdır ama asla kendi özgürlüğünü feda etmeye razı olmaz.
Toplum böyle insanlardan korkar; toplum herkesin çocuk gibi kalmasını ister. Herkes yedi ila on dört yaş arası bir yerde tutulmalıdır; ve insanların olduğu yer budur.
-Osho-