flo.
@flo_rida
insan ancak acı çektiğinde gerçekten etkileyici cümleler kurmaya başlar.
14 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
gençliklerinin baharında toprağa düşmüş bu güçlü kuvvetli adamların çoğunun adı bile kalmayacaktı geriye. kala kala bir anı kalacaktı: ihtiyar bir köylü kadının akşam vakti fransa'nın yollarından birinde ineğini güderken belleğini zorlayan bir anı. içini çekerken mırıldanacaktı: "küçücük yavrum benim!.. acaba nereye gömdüler benim küçücük yavrumu?" yalnızca halk kadınında yaşayacaktı bu anı, yas giysilerine bürünmüş, geçimini nasıl sağlayacağını bilemeyen halk kadınında ve çocuklar kara önlüklerle okula gittiklerinde vahşi bir iradeyle şöyle diyeceklerdi: "ben büyüdüğümde babamın öcünü almak için almanları öldürmeye gideceğim."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·438 syf.·
25 günde okudu
·2025 4. kitabı
"nerede zengin olur, aile kurarsak, vatanımız orasıdır."
yo, hayır, kentauros'un sözü doğru değildi işte. normal zamanlarda belki, evet. insan öz yurdundan uzaktayken ve o yurt herhangi bir tehlike altında değilken, birkaç yıl unutabilirdi. ama şimdi o fransa'da yaşıyordu ve fransa onu haritadan silmek isteyen düşmanlarından kendini korumak durumundaydı.
insan olduğum zaman ölmemişsem bu benim çaba gösterdiğimden dolayı değildir. hayatta kalmamı sağlayan, yoldan geçen adamın yüreğindeki sevgiydi; onun ve karısının bana acıyıp şefkatle yaklaşmalarıydı. öksüz kızlar da yabancı bir kadın onlara acıyıp sevgi gösterdiği için hayatta kaldılar. insanlar kendi çabalarıyla değil insanlıkta var olan sevgi sayesinde yaşıyorlar.
8/10
2025 3. kitabı
