Puan vermedi·230 syf.··
Beğendi
·2020 13. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 23 Temmuz 2020 20:01
Bu zamana kadar bir roman gözüyle baktığım ve hakkında genel bilinenler dışında bilgim olmayan kitaba başlayınca daha ilk anda farklı bir deneyim yaşayacağımı anladım. Yazar insanın içindeki, yaşadığı topluma olan sevgisini tazelerken tüm toplumun tek vücut olup başarabileceği şeylerin kalbime işlenmesini sağladı. Eminim benim gibi diğer okurlar da aynı hisleri duymuş ve başkalarıyla el ele verip elimizdeki herşeyle güzel bir dünya inşa etme hayallerine dalmışlardır. Atatürk’ün genç cumhuriyetin yorgun vatandaşları için ve özellikle yeni nesil için kitabı neden tavsiye ettiğini kesinlikle anladım ve hak verdim. Yazım dili açısından da şefkatli bir aile büyüğü gibi hatalarımızı yüzümüze söylerken bir yandan da tatlı dille ve içimizdeki ateşi yakarcasına öğütler veriyor. Çok sevdim. Bu kitap bir toplumun aynı makul idealleri taşıdığında neler yapabileceğinin açık bir rehberi.
Reklam
“Fakat bu ihtiyatlılık, ıstırapla oynanan bu oyun, savaştan kaçınmak için muhafızlarını bu geri çekiş pek kötü şekilde mükâfatlandırılıyordu.”
İstediğiniz türden anayasalar, seçim mevzuatları oluşturabilir, en liberal yasaları çıkartır, sosyalizm ve komünizmin sihirli gücüne inanabilirsiniz. Ama bizim evladımız olan yüzbinlerce çocuk hayata önemsiz ve küçük fertler olarak başlangıç yapacaksa, her türlü parlamentoya rağmen, sefil, fakir ve iğrenç bir yaşantıya mahkum olacağız. Memurlar halka itinasız davranacak, bakanlar “politik yalancı”, milletvekilleri ise halkın sırtından geçinen vurguncular olarak karşımıza çıkacaktır. Okullar yeni nesillerin kalbini ve zekasını kurutan yerler olmaya devam edecek, basın bedenini satmakla geçinen hayat kadınına benzeyecektir.
“Aydın olmak gösterişli bir kıyafet giymek yahut kolalı bir yaka ve modaya göre şapkayla dolaşmak değildir. Aydınlar halkın beynidir. Halk bizi eğitimimiz bittikten sonra iyi maaşlı bir işe girerek, akşamları lokantalarda oturmak veya sözde ‘okuma salonlarında’ kağıt veya domino oynamak için yetiştirmedi. Bu hayatı yaşayanlar aydın değil, aydın süprüntüleridir...”
Reklam