O gün hayat güzeldi.
Dördümüz, Yalancılar, biz hep güzeldik.
Hep güzel olacaktık.
Üniversiteye gittiğimizde, yaşlandığımızda, kendi hayatlarımızı kurduğumuzda ne olursa olsun; Gat ve ben birlikte olsak da olmasak da. Nereye gidersek gidelim her daim Beşik Konağı'nın çatısına dizilip denize bakabilecektik.
Bu ada bizimdi. Burada, bir şekilde, sonsuza dek gençtik.