Furkan Macit
@fmk1996
OKUNMALI
Kitap sosyal mecralarda gündemde ve popüler olunca elime düştü. kişisel gelişim içerikli olan bu kitap; kendimin şahsi olarak inandığı "enerji" kavramını detaylı olarak ele almış. inanmak bir tarafa inandığımızı uygulayabilmektir meziyet. bu açıdan benim için iyi bir tercih oldu. genelde kişisel gelişim kitaplarının temelinde çıkılacak sonuç benzer oluyor. bu kitap bu konuda kazanım olarak evet aynıydı ancak verdiği mesajlar hem doğru hemde farkındalık bakımından verimli. ama şu soruyu sordum; Neden bu kitap? yazdığı konu hakkında hiç mi bilgin yok? hiç mi birinden benzer bir işleyiş duymadın? Cevabı bana göre şu: evet ben biliyordum, kitaptaki gibi olumlu düşünmek, olumlu yaklaşmak, kendini istediğin güzellikler içinde hayal etmek ve bu yönde çabalamak. Galiba başta söylediğim gibi uygulamak zor. bize borcu olan dünyadan bir şeyleri almak adına okumuşum. gerçekten te okunmalı. çünkü; okurken ne yaptığını ve ne yapman gerektiğini kendince muhakeme ediyorsun ve değişimi istiyorsun.
Reklam
Okuduğum bu kitap; kişisel gelişim kategorisine sahip bir kitap. kitap içerisinde yatan hedefin okuyanda pozitif bir etki bırakması, motivasyonu sağlamak olduğu kanısındayım. kitabın içerisinde
Dr. Sami Ulus Hastanesi’nde yatan küçük kalplere dokunan yardımsever Fatma Kılıç’ın kızı Vahide Kılıç tarafından annesinin kendisine verdiği vasiyet üzerine, annesinin bayrağını devralmış diyebileceğimiz bir gönüllü, bir insan, bir hayır sever, bir adanmışlığın kelimelere dökülmeye çalışıldığı bir kitaptır.
Annesinin vefatından sonra yardımseverlik bayrağını devralan yazar, hastanede yatan küçük çocukların hayatından izlerle, yaşanmış acılarla dolu hayatlarını bu kitapta yaşanmışlıkları anlatıyor. Yazar bu hüzün dolu hayatların önüne minik bir ihtimal de olsa geçebileceği bir farkındalığı duyurmak istemiş aslına bakıldığında. Bu kitap bir şeyler duyurmak, farkındalık oluşturmak amacına yakın olsada; aslında bize gerçek hatıralar ve olaylarla unuttuğumuz yardımseverliğimizi ve insanlığımızı hatırlatacak nitelikte olduğu görüşündeyim.
Merak edenler için çerez niyetinde okunabilecek ve bir kayıp yaşatmayacak kitap.
Söz konusu kitap, bir milletin kültürünün, maddi ve manevi unsurlarını ele aldığı, bahsettiği dönemi olaylarla anlatan hikayelerden oluşmaktadır. Hikayelerde toplumun birbiriyle olan ilişkileri ve muhabbetleri üzerinden halkın kültürel yapısını,ekonomisini, geçiş dönemlerini, ayrıca gündelik konuşmalarında hitaplar lakaplar ve argo sözlere yer vererek halkın kültürel unsurlarını yansıtmak istemiştir. Bu durum sizi çok şaşırtmamalıdır çünkü; yazar Mustafa Çiftçi eserlerinin çoğunda bu tarz meseleleri ele aldığı bilinmektedir. Kitaptaki hikayelerde hep mutlu son kavramı olmamıştır. Kimin de hüsran, kimin de mutluluk kimin de geri dönüş, kimin de kaçış, kimin de hüzün duygularıyla bitirmiştir. Kitabın okumaya değer olduğunu düşünüyorum. Dil ve anlatım yönünden başarılı buluyorum.Okumak isteyenlere şimdiden iyi okumalar dilerim.
Kitabı bir tavsiye üzerine okumaya başladım. Okumaya başladıktan sonra kitabı neredeyse yarılayıncaya kadar; “kelimeler neyi kastediyor?”
Sorusu hep bir köşede yer etti. Bir olay var anlatılmak istenen bir şey var fakat nereye çıkacağı yahut neyi hedefliyor anlamakta zorlandım. Kitap bittiğinde ise ne kadar ince ele alınmış düşüncesini içimden geçirdikten sonra kitabı beğenerek bitirip kapattım. Yazar kitabı mistik ve üstü kapalı şekilde ele almış. Bundandır ki insanı ve insani diye bahsedebileceğimiz durumları yoğun şekilde işlerken adı verilmeyen mekan bilgisi olmayan şekilde bireyin farkındalıklarını ve iç dünyasını bütün kitaba yayarak anlattığı kanısındayım. Bir sonuca varmam gerekirse Bahattin Özkişi bu eserinde insanın mekanla etkileşimini, değindiği o zamanlarda yaşayan toplumdaki insanların kültürel dönüşüm ve çatışmalarını aktarmayı hedeflemiş. Okunmaya değer.
Reklam