Düşün ki okumamışlar; düşün ki uyanmamışlar. Haksızlığa karşı durmayı bilmiyorlar. Hep karanlıkta yaşamışlar. Aydınlık diye bir şeyden haberleri yok. Gözleri var ama, gözün ardında, görmelerini sağlayacak ışıkları yok. Kulakları var ama, duyduklarını seçecek bilgileri yok. Okumuşun okumamışa, görenin görmeyene, duyanın duymayana borcu var diyorum sana. Başka türlü nasıl iyi yaşanır?
"Ben fazla ilerisini düşünmekten hoşlanmam! Her şey apaydınlık olmasın. Biraz bilinmezlik, yaşamı tatlandırır. Bilmece çözen çocuklar neden sevinir?..."