Müzikte ahengin kulağa hoş gelebilmesi için öncesinde ahenksizlik olmalıymış.Bu sebeple müzikte ahenk ve ahneksizliğin bir arada var olması gerekiyormuş.Yaşamımızın da müzik gibi olduğunu söylüyor.Uyumdan önce uyumsuzluk olduğu için hayatlarımızın güzelliğini hissedebiyormuşuz.
Film izlerken basit bir gerçeği fark etti.Karakterler her zaman hayatlarının dönüm noktasını oluşturacak seçenekler üzerne kafa yorarken sonunda birini seçiveriyorlardı ve filme öncülğk eden güç, onların seçimlerindeydi.Bu bizim hayatımız için de gerçerli değil miydi? Belki de hayatımıza yön veren şey yalnızca seçimlerimizdi.O zamanlar pes etmediğini, sadece bir seçim yaptıpını fark etti.O yoldan çekilme seçimi…
Hepimiz uyumsuz olduğumuz için birbirimize çarpınca incinip incitiyoruz işte.Bu senin de sıradan bir insan olduğun anlamına geliyor.Hepimiz öyleyiz.Yaralayarak yaşıyoruz.