Eğer arzu,ıstırabı gerektiriyorsa, belki akıllıca arzu etmediğimizdendir ya da arzu ettiğimiz şeyi ustaca elde etmesini bilmediğimizdendir.Kafalarımızı dua secdelerine gömüp saklayacağımız yerde, tahriklere karşı çevremize duvarlar öreceğimiz yerde, arzularımı doyurma konusunda ustalaşsak daha iyi değil mi?Selamet denilen şey zayıflar içindir.Ben hayat istiyorum .Hayatın da tümünü istiyorum.Sefaletini de , harikuladeliğini de.
Burada öğrettiklerine göre varoluşun çoğu ıstırap çekmek.Istırap da arzulardan geliyor.Demek ki eğer arzuları ortadan kaldırabilirsek, o zaman ıstırabı da kaldırmış oluruz.Bu tabii doğru bir bakıma.Dünyada çok ıstırap, çok sefalet var , tamam ; ama bir yığın da zevk var.Eğer bir insan ıstıraptan kurtulmak uğruna tüm zevkleri de en baştan reddediyorsa, ne kazanır? İçinde ne ıstırap ne de zevk olmayan bir hayat boş bir hayattır.Nötr bir hayattır.
Bilgeliği elinde tutanlar, onu her gelen serseme öylece sunamazlar..İnsanın onu alabilmek için hazırlanmış olması gerek.Yoksa ona yararından çok zararı dokunur.
Kendi kaderini kendi tayin etmenin fiyatı hiçbir zaman ucuz değildir.Hele bazı durumlarda , düşünülemez bile.Ama insan harikuladeliğe ulaşmak için, düşünülemeyecek olanı düşünmek zorundadır.