Funda
@fndelt
237 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Karne hediyesi çocuğa “okulda başarılı olmak kendi içinde değersizdir” mesajı verir.Öğrenme amaç olmaktan çıkar, araca dönüşür.Asıl amaç ,hediyeye ulaşmak olur.Öğrenme değersizleşir.Çocuk, sadece öğrenmek için öğrenmelidir.Karne hediyesi bu amacı değiştirir.Gerçek öğrenme ikinci plana atılır.
Rus bilim adamı Zeigarnik diyor ki, İnsan ,sevdiği işi yaparken iş bölünürse , en kısa zamanda yarım kalan işine dönmek ister.Çünkü yarım kalmışlık duygusuyla yaşamak istemez.Peki, insanlar bir işin yarım kalıp kalmadığına nasıl karar veriyor? Sonuca bağlanmayan işler yarım kalmıştır.İşte ödül tam burada devreye giriyor.Bir insana ödülle iş yaptırınca , amaç işin kendisi değil , ödül oluyor.Kişi işi bitirse de, bitirmese de ödül alırsa , amacına ulaşmış ve işini bitirmiş hissediyor.Yani yarım kalmışlık hissini yaşamıyor.Bunun için de o işe geri dönme isteği duymuyor.
Sevgi içten gelen bir motivasyondur.
Gerçek sevgide koşul yoktur ama ödülde koşul vardır. Öyleyse rahatlıkla söyleyebiliriz : Ödül, bir “yapay sevgi” aracıdır.
Biz görsek de görmesek de , uyarsak da uyarmasak da, olsak da olmasak da, çocuğumuzun sorumluluklarını yerine getirmesini istiyorsak, o zaman dış kontrol/ denetleme (ödül ,övgü ,uyarı , ceza vs)mekanizmalarından vazgeçmemiz gerekir.Çocukta iç motivasyon ve özdenetim mekanizması kurarak ,onun kendi kendisini denetlemesini ve motive etmesini sağlamalıyız.