Funda N.
@fndnyr
Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilmiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beklemek, özlemek, beklemek, özlemek…Hayat, bu iki kelimenin arasında sıkışıp kalmıştı işte.
Cehalet bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda.
Hayat, gerçekten de akıp giden bir su…
Bizler de o suyun içinde, suyun istediği tarafa gitmeye mecbur odun parçaları!
