İnsanlığımı Yitirirken romanı Osamu Dazai’nin hayatından izler taşıyan yarı otobiyografik bir romandır zaten Dazai de bu romanı yazdıktan kısa süre sonra intihar ediyor. Kitap Yozo’nun toplumun beklentilerine uyum sağlayamamasını, içsel boşluğunu hayatı boyunca kitapta da olduğu gibi palyaço maskesiyle başkalarını güldürmeye çalışarak gizlemeye çalışıyor .Dazai ‘nin hayatını da okuyunca bu kitap için “Bir İntihar Mektubu “ olmuş dedim. Kitapta en çok aklımda kalan bölümlerden biri de “Ben insan denen mahluku anlamıyorum “ oldu . Yazarın bu cümlesi beni çok etkiledi çünkü biz insanlar birbirimizi anlamaya çalıştıkça daha da uzaklaşıyoruz . Kitabı okurken yalnızlığın , buhranın ve kendini hiçbir yere ve hiç kimseye ait hissedememenin ağırlığını göğsünüzün tam ortasında hissediyorsunuz zaten bu kitap Yozo gibi hisseden insanlara da şunu söylüyor sanki “ Siz de böyle hissediyorsanız yalnız değilsiniz.” Umarım bu incelemem bir çok kişinin bu kitabı okumasını sağlar . Görüşmek üzere :)