Ayşen Çakır
@forestgump
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi
Bazı kitaplar hikâye anlatmaz, insanın içini yoklar.” Cehennem Çiçeği tam olarak böyle bir roman; kara mizahın gölgesinde büyüyen, polisiye gibi başlayıp yavaş yavaş insanın kendi karanlığına dönüşen bir hikâye. İstanbul’un boğucu ve tekinsiz havasında karakterler sadece bir suçun değil, kendi vicdanlarının da içinde kayboluyor. Okurken hem gülümsüyor hem de rahatsız oluyorsun; çünkü her sayfa “insan ne kadar ileri gidebilir?” sorusunu biraz daha yaklaştırıyor. Canıgüz, acıyı bile estetik bir şeye dönüştürürken, geriye tuhaf bir boşluk hissi bırakıyor.
“Bazı çiçekler ışıkta değil, insanın en karanlık yerinde açar.”
Reklam
Yaşamak bazen katlanmaktır
Roman ,ana karakter Fugui’nin kumarla başlayan çöküşünü ardından savaş ,açlık , devrim ile kendisinin ve ailesinin hayatının alt üst oluşunu anlatıyor. Roman boyunca Fugui’nin kötü kaderine tanık oluyorsunuz.Kitabın adı “Yaşamak “ olmasına rağmen aslında nasıl yaşanmazı yazar size acı şekilde gösteriyor. Kitap boyunca çoğu yerde bir insan nasıl bunca şeye dayanır ve inadına yaşamaya devam eder diye düşünüyorsunuz.Sona geldiğimde bir kitap okumamış da aslında bir ömre çok yakından tanıklık etmişim gibi hissettim.Kendi dertlerim ,sorunlarım ,sorun diye gözümde büyüttüklerim anlamsızlaştı ; anlamını değiştirdi. Kitap hayatın adaletsizliğinden şikayetler edenler için umut taşıyor . Üstelik yazarın dili inanılmaz sade ve yaşanan onca dramı, duyguyu abartmadan fakat inanılmaz çarpıcı şekilde hissettiriyor . Son olarak sabretmenin , kabullenmenin ve acılarla baş etmenin edebi şekilde anlatımını görmek isteyen herkes bu kitabı okumalı. Ben iyi ki okumuşum diyorum.Sevgilerimle .
Sığdıramadığım her şeye gülümseyerek baktım
İnsanlığımı Yitirirken romanı Osamu Dazai’nin hayatından izler taşıyan yarı otobiyografik bir romandır zaten Dazai de bu romanı yazdıktan kısa süre sonra intihar ediyor. Kitap Yozo’nun toplumun beklentilerine uyum sağlayamamasını, içsel boşluğunu hayatı boyunca kitapta da olduğu gibi palyaço maskesiyle başkalarını güldürmeye çalışarak gizlemeye çalışıyor .Dazai ‘nin hayatını da okuyunca bu kitap için “Bir İntihar Mektubu “ olmuş dedim. Kitapta en çok aklımda kalan bölümlerden biri de “Ben insan denen mahluku anlamıyorum “ oldu . Yazarın bu cümlesi beni çok etkiledi çünkü biz insanlar birbirimizi anlamaya çalıştıkça daha da uzaklaşıyoruz . Kitabı okurken yalnızlığın , buhranın ve kendini hiçbir yere ve hiç kimseye ait hissedememenin ağırlığını göğsünüzün tam ortasında hissediyorsunuz zaten bu kitap Yozo gibi hisseden insanlara da şunu söylüyor sanki “ Siz de böyle hissediyorsanız yalnız değilsiniz.” Umarım bu incelemem bir çok kişinin bu kitabı okumasını sağlar . Görüşmek üzere :)
Martin Edenin aşkı aşkı için kendini adadığı eğitimi belki de bir kadına duyduğu aşk sayesinde yazar olma yolculuğu. Hiçbir şey bilmezken hayran olduğu burjuvaziden Martinin kendini geliştirdikçe, Öğrendikçe, yazdıkça duyduğu nefret.. Martin Eden kendini bir kalıba bir yere sığdıramadı ait hissedemedi. Başarmak için çabaladığı her şeye sahip olduğundaysa artık eski Martin değildi eski hevesi yoktu. Martinin bu yolculuğu kendini arayışı, karşı çıktıkları her şeye rağmen kendinden, isteklerinden, hayallerinden ödün vermemesi beni derinden etkiledi ve kendine hayran bıraktı. Sonunda da karşısına çıkan bir şiirle çıktığı yolculuğun yönünü değiştirdi ve kendini sonsuz uykuya bıraktı. Martin Edeni tanıdığım ve onunla bu yolculuğa çıktığım için çok şanslıyım.
Çok sade bir kitap edebiyat yapmak için zorlamadan yazılmış tasvirler özellikle yalın ve basit olmasına rağmen iz bırakıyor. Kahraman kadrosuna gelince evet yazar hafif dalga geçer gibi isimleri aynı koymuş ki ursulanın ağzından da bunu söylüyor zaten fakat olayları ve karakter özelliklerini takip edince asla karışmıyor. Sonu gelmeyen bir döngü ve tekerrürü çok güzel işlemiş. Güzel remodios aklımda kalan ve en güzel yazılmış karakterlerden. Beni tek rahatsız eden sürekli aile içindeki ilişki durumu neredeyse enseste kayacak derecesinde bu yüzden bilinç altını merak ediyor insan yazarın. Yine de ne olursa oldun herkes okumalı. Ve kitapta kaybolmalı.
