Bir ilişki içerisinde senin ortaya koyduğun emekle karşı tarafınki arasında uçurum olmamalı. Eğer uçurum olursa, tüm yatırımını hiçliğe yatırmış bir insanın psikolojisi içerisinde, zararı kurtarmak adına ümitsizce kendini daha derin zararlara sokabilirsin.
Burada basit bir denge olmalı. Birisi senin için bir şeyler yapıyorsa, senin emeklerine değer veriyorsa her şey yolunda demektir. Ama değer bilmeyen birisi için sen de kendini onun seviyesine geriletmelisin ki, ileride bir yerlerde bu ilgini hak edecek insanlar için ortaya koyacak bir şeyin olsun.
İnsanın ruhsal beslenmesi birçok kaynaktan olmalıdır; hem sevdiğinden beslenip hem de ailesi, arkadaşlarına ilgi göstermesi,kendini geliştirmesi, kariyerinde yükselmeye odaklanması gibi konular bir arada olduğunda hayatın lezzeti damakta iz bırakır.
Birinin sana değer vermemesini istiyorsan onu hayatının en merkezine koyman yeterli olacaktır.
Hayatının merkezine aldığın ve her şeyi ona bağladığın insan senin ona yaklaşımını
bir süre sonra sıradan algılayabilir (doğal olarak), bu kadar yakınlıktan ve beklentiden bunalabilir ve senden uzaklaşmak isteyebilir.
“Kendini yargıladığın zaman acımasız olmadan önce,başka birisi bana böyle bir sorunla gelseydi ona nasıl yaklaşırdım diye kendine telkin vereceğine söz vermelisin.”