"... Kabustan uyanmak kolaydır, " demişti. "Ama kabusun dehşeti geçtikten sonra geride kalan düşünceler ve fikirler, kabusun kendisinden bile kötüdür."
Bu kapılar dışındaki her şey feci. Nefret, cinayet, ölüm. Bunlar nereden geliyor? Kim yapıyor? İyi insan kaldı mı? Belki bunlar, Sırık'ın inandığının aksine, Şeytan dünyaya geldiği için değildir. Belki sebebi hepimizin daha kötü insanlar olmasıdır. Belki artık buraya gelmesine bile gerek kalmamıştır, yapacaklarını onun namına biz yapıyoruzdur.
Hiç delirmemek, insanlar işte bunu anlamıyor. Sanrıların ne kadar acı verdiğini. Gerçekliğin hemen şuracıkta, ama erişilemeyecek kadar uzak göründüğünü. Çaresizlik ve hüsrandan oluşan bir dünyada yaşamayı...
Bütün deliler bi önemi olsun istiyordu. En büyük umudumuz ve hayalimizdi bu, bir şeyler olmak istiyorduk. Bizi hasta eden de, bu hedefin ulaşılmazlığıydı.