"Görme yeteneğimi kaybettiğimde herkes benim cesur olduğumu söyledi, babam gittiğinde de herkes benim cesur olduğumu söylemişti. Ama bu cesaret değil: Başka seçeneğim yok. Uyanıyorum ve hayatımı yaşıyorum. Sen de aynısını yapmıyor musun?"
"Yıllardır yapmıyorum" dedi Werner
Aynı anda, Saint-Malo'da şafak sökerken gardırabun arka tarafında bir tıkırtı oldu, Werner Marie-Laure'un nefes aldığını, Marie-Laure da Werner'in üç parmağının ucunun iğneyle buluşan bir plağın çıkardığı sese benzeyen bir sesle tahtanın üzerinde gezindiğini duydu. Yüzleri birbirinden sadece bir kol uzunluğu kadar uzaktaydı.
"Est-tu lá?"* diye seslendi Werner.