sena
@foudre
Suyun kalbinde ateş, ateşin kalbinde ben
Bu kitabın gerçekten övülmeyi hak ettiğini düşünüyorum. Öylesine hoş bir anlatımı varki savaşın dehşetini iliklerime kadar hissederken kitap bittiğinde buruk bi huzur bıraktı bende. Biliyorum bu vahşetin sonunda bir huzur bulabilmem saçma geliyor. Ama kitabın sonu çok dozunda bir hüzünle, hikayeye yakışan bir sonla bitti. Kitabın sonundan ziyade süreç içine çekiyor insanı.
İkinci dünya savaşını sanki kendim yaşamış gibi hissettim, tüm o sefalet, açlık ve dehşet anları bütün canlılığıyla gözlerimin önünde belirdi. Sanki her sahnede üçüncü bir karakter olarak ben vardım. İki albino kardeşin kömüre bulanmış karda, eski püskü kıyafetlerle oyun oynarken yanlarında ben vardım sanki. Yetimhanede ki çocuklarla beraber aynı masada aç kaldığımı hissettim. Marie-Laure ile beraber kör oldum, onun için babasıyla birlikte endişe ettim. Amcası pencereden dışarıyı seyrederken arkasında onları seyrettim, söylediği çocuk şarkılarını onun sesinden dinledim. Tavan arasında Marie-Laure ile uyudum. Sahilde onunla birlikte okyanusu seyrettim, benimde ayaklarıma salyangoz değdi sanki tiksinmedim. Sonra Werner'ın okuldaki eğitimini, karın altında yakından seyrettim. Friedrich' i beraber ziyaret ettik. Hem radyoda kitap okuyup yayın yapan Marie-Laure'un hemde radyonun diğer ucundan onu dinleyen Werner'ın yanındaydım.Daha bir çok sahne var aklımda hayran olduğum. Bunlar aralarından seçebildiklerim.
Kitap hakkında son olarak söylemek istediğim çok yalın, duru, hoş bir anlatımı olması. Aynı zamanda farklı olaylara ve farklı zamanlara sıçramaları çok başarılı yapılmış. Bunların sonucunda kitap su gibi akıp gidiyor. Bir de içerisinde verilen bilgilerde ayrı bir tat katmış kitaba.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap Londra'da düzenli bir hayatı, işi, ailesi olan kırk yaşında hâli vakti yerinde bir adamın ressam olmak için her şeyini bırakıp Paris'e gitmesini anlatıyor. Yazar kitabın ismini şu şekilde açıklıyor: "Altı peni bulacağım diye yere bakarak dolaşırsan, Ay'ı kaçırırsın." Mükemmel bir fikir! Ama isminin anlamı böylesine müthiş, etkileyici bir fikirken gelin görün ki kitapta bu fikir böylesine güzel işlenemiyor. Ana karakterimiz ressam Charles Strickland'in küstah, aşırı kaba tavırları ve az konuşması yüzünden böyle ince bir fikre sahip olduğunu hiç düşünmüyorum. Sadece para ve konfor umrunda olmayan dümdüz bir insan, dümdüz bir ressam gibi.
Kitap bu konuda benden eksi not alsada olayların geçtiği yerler çok güzel tasvir edildiği için aklımda çok güzel sahneler oluştu. Sanki gerçekten güzel bir resim sergisini ziyaret etmişim gibi. Eğer resim yapmakta yetenekli biri olsaydım bu sahneleri çizmeyi çok isterdim.
Mesela karanlık bir kafede karşılıklı satranç oynayan iki adam çizebilirdim. Biri kızıl sakallı, kambur, uzun boylu, parmakları pis bir ressam. Dirseklerini masaya dayamış duruyor. Diğeri şık, temiz, bir bacağını diğerinin üzerine atmış, sırtını sandalyeye yaslamış zarif genç bir yazar.
Veya karanlık bir tavan arasında, pis sandalyede oturan bir adam, karşısında büyük bir tuvaldeki resmi ona gösteren bir ressam.
Veya veya bir ormanın içinde yerlilerle yaşayan kızıl bir adamın gökyüzüne doğru bakışını çizebilirdim.
Kitap edebi olarak insana çok bir şeyler katmasada okuması gerçekten zevkliydi. Güzel bir kaç sahne hayal etmek isteyen herkese tavsiyemdir.
Kitabın ilk sayfalarını okurken bir grup çocuğun ıssız bir adada yaşadığı maceraları okuyacağimı düşünmüştüm ve heyecanlanmıştım. Hatta ilkokulda okuduğum "İki yıl okul tatili" kitabının verdiği tadı vereceğini sanmıştım. Ama kitap gerçek bir ters köşe yaptı. Olaylar her ne kadar birbirine çok benzese de yazarın bakış açısı birbirine tamamen zıttı.İki yıl okul tatilinin sanki aynanın arkasındaki kötü ikizi gibiydi. Zorla bize insan doğasının en kötü yanlarını çocuklar üzerinden gösterdi. Özellikle hayatın aydınlık yönlerine bakan insanlara zorla aslında karanlık tarafın varlığını gösteriyordu. Okumak her ne kadar benim için işkence olsa da gerçekten kaliteli bir kitap. Farklı bakış açıları okumak isteyen herkese tavsiyemdir.
