insan en nihayetinde bir ada değil midir? bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni. zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar.
bir başkası değil de kendim olmak istediğim için ben çok sık "hayır" dedim.
hayır diyerek başkalarından uzaklaşırız, kurallara karşı çıkar, yalnızlıkla baş başa kalırız. ama tüm bunların karşılığında da özgürlüğümüzü kazanırız.
yalnızlık nedeniyle acı çekiyordu, kimsenin olmadığı kadar yalnızdı ama insanlar onu evine davet ettiğinde hep reddediyordu. insanlarla birlikte olduktan sonra mutsuzluğa kapıldığını, kendisini daha da yalnız hissettiğini söylüyordu.