"Hayatın yalnızca yaşamaktan başka bir anlamı olmalı," dedi Foyle robota.
"O zaman kendiniz bulun efendim. Sizin şüpheleriniz var diye dünyadan durmasını istemeyin."
"Ne güzel bir gün,"dedi Foyle.
"Bir yerlerde her zaman için güzel bir gün,efendim,"dedi robot.
"Korkunç bir gün ,"dedi Foyle.
"Bir yerlerde her zaman için güzel bir gün,efendim,"dedi robot.
"Gün," dedi Foyle.
"Bir yerlerde her zaman için güzel bir gün,efendim,"dedi robot
“Yaşamda yaşamaktan fazlası olmalı,” dedi Foyle robota.
“O halde ne olduğunu kendiniz bulun efendim. Sırf şüpheleriniz var diye, dünyadan durmasını istemeyin.”
“Neden hepimiz birlikte ileri gidemiyoruz?”
“Çünkü hepiniz farklısınız. Sizler yaban sıçanı değilsiniz ki. Kimileri yol göstermeli ve geri kalanların takip edeceğini ummalı.”
“Kim yol gösterecek?”
“Buna zorunda olanlar... kararlı, mecbur insanlar.”
“Ucubeler yani.”
“Hepiniz ucubesiniz efendim. Ama zaten hep böyleydiniz. Yaşam da
bir ucube. Umudu ve şanı da bu.”
Gulliver Foyle, Yardımcı Teknisyen Üçüncü Sınf, otuz yaşında, iri kemikli ve kaba... ve yüz yetmiş gündür uzayda savruluyor. Gully Foyle; yağcı, silici, yakıtçı; belaya bulaşmayacak kadar rahat, eğlenceye katılamayacak kadar aptal, arkadas edinemeyecek kadar boş, aşka kavuşamayacak kadar tembel.
"Kar ve zarar, günah ve af, idealizm ve realizm." Foyle gülümsedi. "Hepiniz ne kadar emin, ne kadar basit, ne kadar ne istediğini bilen insanlarsınız. Şüphesi olan bir tek ben varm."
"Yaşamda yaşamaktan fazlası olmalı, dedi Foyle robota.
"O halde ne olduğunu kendiniz bulun efendim. Sırf şüpheleriniz var diye, dünyadan durmasını istemeyin."