*📚 Dönüşüm – Franz Kafka*
Gregor Samsa, bir sabah işe geç kalma korkusuyla uyanırken kendini dev bir böceğe dönüşmüş olarak bulur.
Ailesine maddi olarak bakan Gregor, artık çalışamayacağı için büyük bir paniğe kapılır.
Ailesi de önce korkar, sonra Gregor’u evde bir yük olarak görmeye başlar.
Başlarda ona en çok şefkat gösteren kız kardeşi Grete, zamanla Gregor’dan tiksinmeye başlar.
Baba ise onu tehdit eder, hatta yaralar.
Gregor gün geçtikçe hem bedenen hem ruhen tükenir; ailesi tarafından dışlanmış, unutulmuş bir varlığa dönüşür.
Sonunda Gregor, sessizce odasında ölür.
Ölümüyle birlikte ailesi büyük bir rahatlama hisseder; artık yeni bir hayata başlayabileceklerini düşünürler.
Kitap, insanın değeri, yabancılaşma, aile ilişkileri ve toplumun “işe yararlık” üzerinden kurduğu acımasız bakışı eleştirir.
Ne yola geldik, ne yolu terk ettik.
İşte şimdi buradayız.
Yol bizi bekler.
Yol, hiç bitmez
Yola devam.
Yolu hiç bırakmadık, özgürlük savaşımız hep sürdü.
Uğruna ölecek bir fikir bulamadım demişti bir şair.
Daha çok şiire ihtiyacımız var, daha çok sevmeye, yolda olmaya…
Hey sen, hiçbir zaman umut olmadığını söyleme bana, çünkü umut asla tükenmez.
Lizard King’in dediği gibi “Bir şey arıyoruz bizi çoktan bulmuş olan”
Renkli dünyalara sıradan birer karakter çizdik, yıldızlara üfledik nefesimizi…
Orada bir çığlık yükseldi, (Per aspera ad astra)Zorlukları aşarak yıldızlara doğru!
Gecesine yıldız tozu bulaşanlar, güne geç kalmazlar…
Kalbini aç, eve geliyoruz!
Bir gün buradan gitmenin bir yolunu bulacağız.
Burada olmak, buraya ait olduğun anlamına gelmez.
Dünya üzerinde sesimizin ve şiirlerimizin duyulmadığı kara parçasını kalmayana dek yoldayız.
Yıldızlar bizlere her zaman yol göstermiştir.
Aynı düşün farklı renkleriyiz, aynı kozmosa dağılan…
Yıldızlar kalabalık ve parlak, yol kadar sonsuz ve yarınlar kadar umutluyuz
Yıldızlara giden yol bile tek bir adımla başlar
Yine bir gece yola karışacak izlerimiz ve unutulmasın biz birbirimizi buluruz.
Başka bir dünya mümkün! Ellerimizle yoğuracağız taşını toprağını.
Uyan! Çünkü artık uyanmanın zamanı geldi.
Sigarandan bir duman al ve dinle
Şiirlerimizin ve şarkılarımızın yankılandığı kulaklara selam olsun
Ve sesler yeniden yankılanıyor. Hiçbir şey bitmedi.
İyi geceler Satürn, iyi geceler yoldaşlar…
Buraya ait değilsin. Aç kalbini. Satürn fısıldayacak
Adımlarımız sessiz, kimliklerimiz yırtık. Hayatın anlamsızlığına anlam katmak için yoldayız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bakın Anne Frank Peter'a olan sevgisini nasıl tanımlıyor? İşte şöyle:
"Sevgi... Sevgi nedir? Sanıyorum ki sevgi, sözcüklere sığmayan bir şey. Sevgi, birini anlamak, onun varlığından mutlu olmak. Mutlulukları, mutsuzlukları onunla paylaşmak... Bedenen yaşanan sevgi de onun bir parçası, bir şeyler paylaşıyorsun, biraz veriyorsun ve biraz alıyorsun. Eğer, yaşamının geri kalan kısmında yanında birinin olacağını biliyorsan, seni anlayacağını ve onu hiç kimseyle paylaşman gerekmeyeceğini görüyorsan; o zaman evli olup olmaman, çocuğunun olup olmaması ya da namusunun gidip gitmemesi hiç önemli değil."