claire
@fraser
22 kütüphaneci puanı
177 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Bir oturuşta bitecek bir hikaye ama tamamen anlatım akışıyla ilgili; merak unsuru yok. Son ana kadar bir ters köşe bekledim ama ters köşe olmaması ters köşe oldu...
Eski romanların en sevmediğim yönü, yazardan spoiler yemek. Şemsettin Sami kitabın ortasında diyor ki: “bakın sonunda nasıl ölecekler, anlatıyorum.” Yine de edebiyatımızın ilk romanıdır, sevdik, saydık. Kadın hakları “kırıntıları” hoşuma gitmedi diyemem, 1800’lerden fazlasını beklemek de haksızlık olabilir.
Yazarın defalarca belirttiği şey: bu kitabın bir tarih romanı olmaması, tarihi arkaplan olarak kullanıyor oluşu. Yine de çoğu eleştirmen ve okur kitabı tarih romanı olarak anmış. Bu yanılgı bana tıpkı Orwel’ın Hayvan Çiftliği’ni okuyup “hayvanlarla ilgili bir hikaye” demek, bir anlam çıkaramamak, alt metni kavrayamamak gibi geldi. Sarayı, karakterleri, olayları, zamanı ve hatta Osmanlı’yı unutup öze ulaşacağınız bir kitap olmasını dilerim.
Hikaye anlatımı o kadar güzeldi ki yazarın kaleminden başka kitaplar okuma isteği, elimdeki kitap bitmeden beni sardı. Kitap tam olarak İzmit-İstanbul arası yüksek hızlı tren yolculuğu kadar.
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,8bin okunma
9/10
Kitap 1911 yılında yazılmış. Mehmet Rauf’un kadın hakları ve özgürlükleri hakkında yazdıklarını okuyunca basım tarihine bakmak istedim. Dönemin çok çok ötesine geçmiş eşitlikçi ifadeler okumak öyle hoşuma gitti ki... Ne yazık ki kadınların o yıllarda uğraştığı ataerkinden kaynaklı problemler günümüzde de benzer. Tüm bunları bir kenara koyduğumda da kitap çok basitçe bir ergenin hayalkırıklığıyla sonlanan, topluma baş kaldırdığı aşk hikayesi.
