Giriş Yap
160 syf.
Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Bu kitabi okurken bir insan hakli ya da haksiz insanlar tarafindan oldurulmesinin yanlis oldugunu ogrendim aci bir sekilde. Sokaklara cikiyoruz isyan ediyoruz tecavuzculere ve teroristlere karsi. Ama biraz dusunmek lazim. Bunlar insan ve biz vermedik ki bunlarin canini biz alalim. Cezalarin en agiri verilebilir ama bu olum olmamali... Iste ben Victor Hugonun kitabinda bunu ogrendim. Kendisi 1802 yilinda dogmustur. Ogrencilik yillari yoksulluk icinde gecmis ve hatta SEFILLER kitabinda bir karakterine kendi ozelliklerini yansitmistir. Esere bakarsak Fransiz Ihtilali, romantik donem vs. fransayi cok etkiledigini,hakli ya da haksiz onca insanin "giyotin" ile oldurulmesini elestiriyor bu eser. Bir mahkum... sucunun ne oldugundan bahsedilmiyor. Diyor ki yazar vicdanini koy ortaya oyle oku bir "Bir Idam Mahkumunun Son Gunu"nu!!! Burada insan olmaya cagiriyor bizi aslinda... Kitabin sonu yok gibi. Adam asildi mi affedildi mi belli degil ama giyotine ciktigi kesin. Bu da durup bi 5 dakika dusunduruyor. "Empati" yapilirsa eger dunya daha guzel olabilir diyor belki de yazar. Ben pek boyle kitaplari okumayi sevmem. Icim acir uzulurum gercek olmasa bile. Eger kitabi alir okursaniz objective bir sekilde okuyun. Sucunun ne oldugunu arastirmaktan cok insan olmasiyla, olecek olmasiyla ilgilenin ve onun yerinde belki de sizin olabileceginizi. Mahkumu oldurerek sadece onu cezalandirmazsiniz. Kitapta diyor ki " beni cezalandirdilar ama arkamda 3 dul kadin birakiyorum. Hasta annem, karim ve kizim... Neden onlar da cezalandiriliyor benimle birlikte?" Dedigim gibi idam konusunda gorusumu degistiren bir kitap oldu. Cezalar insanlara insanligini unutturmak icin degil hatirlatmak icin verilmeli. #canyayinlari #frenchliterature #frenchclassics #biridammahkumununsongunu #bastille #fransizihtilali #engizisyon #giyotin #napoléon #césarbonesana