“Gökyüzü o kadar yıldızlı, o kadar aydınlıktı ki, ona bakan biri, ister istemez 'Böylesine güzel bir gökyüzü altında insan nasıl olur da kötü olabilir?' diye sormadan edemezdi."
İyi değilim, iyi değiliz, iyi olmayın. İki gündür kahrolduk. O çocukları, onların psikolojisini düşündükçe yüreğim parçalanıyor. Rabbim bize dayanma gücü versin.
Yeri, yurdu neresi olabilir? Ezeli ve ebedi kalbi nerede çarpabilirdi insanın kendi ben’inden, kendi özünden, herkesin kendi içinde taşıdığı o yok edilemezden başka.