Beyza Demirkubuz
@fromdearmagnolia
İnsan bazen hiç tanımadığı birinin yalnızlığını hissedebilir.
Yani son 100 sayfa hakkında konuşmak çok zor geliyor. Bu kitabı neden sesli okudum ki? Kitt'in partlarını onun sesinden okumak sahneleri bin kat ağır yaptı. Kai ile olan o "I forgot." sahnesini kabullenmek gerçekten çok zor. Bir ara donup kalmış vaziyette Kitt'i dinlediğimi fark ettiğimde ara vermem gerektiğini anlayıp hava almaya çıktım. Öyle ağır geldi.
Kitabın ilk yarısında biraz sıkıldım. Yavaş akıyordu ama sonrasında bir nebze olsun açıldı. Kai'yi çok seviyorum ama seslendiren kişi onu öyle dramatik seslendirmiş ki kitap boyunca Kai'yi sürekli ağlar vaziyette hayal ettim. Daha iyi seslendirilebilirlerdi bence.
Kurgu çok güzel bağlanmış. Öyle çok şaşırdım mı, hayır ama beklenmedik gerçeklerle yüzleştik. Yazarın seriyi gayet iyi sonlandırdığını düşünüyorum. İz bırakmak istedi ve başardı. Kai ve Paedyn arasındaki o atışmalı ilişki bana hep keyif verdi ve onlar bu sonu sonuna kadar hak ettiler.
Onları iyi ki tanımışım.
2026 okuma listenizde olmasını önereceğim bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı okurken kıkırdamadan duramadım.
Ekrana sırıta sırıta bakmayı, okurken kahkaha atmayı, romantik sahnelerde sanki kendime yapılıyormuş gibi tepkiler vermeyi özlemişim. Spor romantizmi türünü çok okuyan biri değilim ama dizisini izledikten ve kitaptan farklı şekilde uyarlandığını öğrendikten sonra orijinal halini de okumam gerektiğini düşünerek başladım.
Dizi ile ortak yerler vardı ama bence kitapta kurgu çok daha farklı işlenmiş. Hangisinin iyi olduğunu seçemiyorum. Bazen dizi versiyonunu sevdim bazen de kitap versiyonunu ama bence ayrılık sebepleri kitapta bir tık daha mantıklıydı. Biraz klişe kaldı ama yine de okumaktan keyif aldım.
Garrett tam kadın bir yazarın elinden çıkmış bir karakterdi. Centilmenliğiyle, romantikliğiyle, anlayışlı olmasıyla favori karakterlerimden biri oldu. Fakat kitapta "Birçok kadınla oldum ama hiçbiri Hannah gibi değil." ifadesini çok kullanıyordu ve bu gözüme battı yani. Sürekli bir kıyas varmış gibi hissettim.
Onun dışında eğlenceli, içinizi ısıtan, güldüren ve heyecanlandıran bir romandı. 2026 okuma listenizde olmasını önereceğim bir kitap.
Artık Ana Huang okuyamıyorum.
Bu biraz üzüyor ama gerçekten yazarın artık tekrara düştüğünü düşünmekteyim. Bu yüzden yazdığı karakterler bende heyecan uyandırmıyor. Oysa Twisted serisini çok severek okumuştum çünkü prensesin, siber güvenlikçinin, korumanın aşk hikayesini okutuyordu sana. Merak uyandırıyordu ama bu seride karakterler çok sıradan geliyor bana.
Evet Isabella yazar olmak isteyen bir barmen. Evet Kai da şirketinin CEO'su olmak isteyen bir adam. Peki sonra? Karakterlerin hiçbir derinliği veya gizemi yok. Bu yüzden okurken de heyecanlanmadım.
Kai'nin annesi, ilişkilerine karşı çıktı, ne sürpriz. Fakat sonra bir anda ilişkilerini kabulleniverdi. Yani o zaman ya yazma böyle bir şey ya da karaktere bunun için mantıklı bir sebep ver. Böyle yüzeysel anlatıldığında ben de karakterlere bağlanamıyorum ve kitap elimde sürünüyor.
Genel olarak sizi heyecanlandıracak bir unsurun olmadığı, klişelerin klişe olarak kaldığı, karakter gelişiminin yeterince yaşanmadığı bir roman.
2026 okuma listenizde olsa da olur olmasa da olur diyeceğim bir kitap.
Daha iyi bir savaş isterdim.
Kesinlikle şu zamana kadar okuduğum en iyi seri. Başka hiçbir kitapla kıyas yapamayacağım kadar çok iyi bir proje ama final kitabı maalesef bana istediğim o zevki yaşatmadı. Aelin kitaplar boyunca ateşini yönetmek için eğitimler almışken final sahnelerinde gördüğümüz savaş bana biraz gülünç geldi. Bu beni fazlasıyla üzdü. Aelin'den çok daha fazlasını bekliyordum.
Dorian'ı okumak çok keyifliydi. Maron zaten başlı başına karşısında diz çökülecek bir karakter. On Üçler'i asla unutmayacağım. Aedion ve Lysandra'nın verdiği mücadele çok kıymetliydi. Aedion'ın asıl karakterini bu kitapta gördük bence. Aedion'ı suçladığım çok fazla yer oldu ama onurlu bir asker gibi davrandı kitap boyunca.
Rowan, Lorcan, Gavriel ve Fenrys'in Aelin'e olan o güçlü bağını okumaktan kitap boyunca çok keyif aldım. Fakat neredeyse kitabın sonuna kadar o kaosun içine girebilmek için bekledim ve artık bir noktada git artık şu savaş meydanına diye bağırasım geldi. Yazar, sizi kitap boyunca diğer karakterlerle çok güzel oyalıyor ama görmek istediğim sahnelere çok geç ulaştım ve onlar da tatmin etmedi.
Yazar karakterlere bir hayat vermekte çok iyi. Ona çok imrendim bu konuda. Kimseyi atlamadı, kimseyi hikayesiz bırakmadı ve bu çok kıymetli. Ömrüm boyunca bu serinin hiçbir karakterini unutmayacağım ve harcadığım her dakikaya sonuna kadar değdi. Sarah, artık rol modellerimden biri kesinlikle.
Okurların bu kitabı okuyabilmek için neden bir yöntem geliştirdiğini çok iyi anladım.
Çoğunuz görmüşsünüzdür. Aynı zaman diliminde geçtikleri için Fırtınalar İmparatorluğu ile bu kitabı aynı anda okumanın çok daha iyi olduğunu düşünen okurlar var ve buna "Tandem reading" adını da koymuşlar. Çok organize bir şekilde de düzenlemişler ve gördüğümde çok şaşırdığımı ve hoşuma da gittiğini belirtmeden edemeyeceğim.
"Tandem reading" yapılması öneriliyor çünkü bir önceki kitapta aksiyon doruktayken bir anda bu kitaba geçildiğinde kitabın durağanlığıyla ve bence gereksiz karakterlerin de yoğunluğuyla kurgudan uzaklaşılıyor. Ben de ilk okumaya başladığımda bu hissi sevmedim. Kağan'ın yedi ceddini okuduk, geleneklerini okuduk ama neden yani?
Chaol'un "macerası" hoşuma gitti elbette ama Nesyrn'in bölümlerinde neredeyse acı çektim. Çok benimseyememiştim zaten onu ve okumakta zorlandığım yerler oldu. Tek hoşuma giden Yrene ile tanışmamız ve onun aslında savaşta oynayacağı önemli rolü keşfetmemiz. Onun dışında Rowan ve Aedion için bile böyle detaylı geçmiş yazılmamışken Nesyrn'i neden sayfalarca okuduk, hiç anlamadım. Hoşuma da gitmedi.
Maksimum 400 sayfada anlatılması gereken hikaye 700 sayfaları aşınca ister istemez sıkıldım. Bir de Kül Krallığı'na geçmek istiyordum, Aelin'i merak ediyordum ve bu yüzden de bu kitaba tam aklımı veremedim bence. O yüzden "Tandem reading" yapılması gerektiğini düşünüyorum.
2026 okuma listenizde olmasını önereceğim bir kitap.
