Olaylar geçer ama duygular unutulmaz.
Korkutarak Kuran okutulan bir çocuk Kurandan,
Dövülerek namaz kılması emredilen bir çocuk namazdan,
Cehennemde yakacağı söylenerek Allah'la tanıştırılan bir çocuk Allah'tan uzaklaşır.
Bu noktada annelik, bu sürecin 'eğiten'den çok 'eğitilen' olmaya kapı araladığının farkında olmaktır.
Annelik makamının öğretmenlikten çok öğrencilik olduğunun farkına varmaktır.
Çocuğumuza anlatmak, öğretmek, kazandırmak istediğimiz her halin satıcısı değil, bilakis taliplisi ve talebesi olmaya razı olmaktır.
Kuran alfabesini Kuran ahlakının önüne geçiren...
Çocukların gönlüne camiyi sokmadan çocuğu camiye sokmaya çalışan...
Secdeye sevgi ekmek yerine sevgisiz tutumlarıyla çocuğu secdeden soğutan bir din algısı, elbette ki evlatlarımız için duaya durduğumuz dini eğitimin temellerini atamayacaktır.
Bir insanın "Allah beni yakar" korkusuyla namaza durmasi ile, âdeta bir sevgiliye koşar gibi "çok sevdiğim Rabbimle buluşuyorum" hissi ile namaza durması arasında dağlar kadar fark vardı.