Özdeşleşme kavramının çeşitli anlamları vardır. Bireysel psikolojide başka anlam, Freud’da başka anlam taşır. Bir çocuk babasına benzemeye özendiği zaman, olayları babasının gözüyle görmek vb. İstediği zaman, onu “anlamakta” kendine yararlı bir amaç bulmaktadır ki biz buna özdeşleşme diyoruz. Freud bilmeyerek bu ifadeyi başka bir anlamda almakta, birbirinin yaşamdaki rolünü kapmak ve bundan kişisel yarar sağlamak şeklinde yorumlamaktadır.
Burada söz konusu olan sorunlu çocuklar da olsa, nevrotikler de olsa, suçlular da olsa, intihara eğilimli insanlar da olsa, durum değişmez. Tümünün ortak noktası, katkının olmayışıdır.
Neo-Freudcuların tutumu, biyolojik etkenler yerine toplumsal ilişkileri vurgulamak şeklinde özetlenebilir, yani id ve süperego yerine benlik(self), cinsel içgüdü yerine kendini kabul ettirme, geçmiş deneyimler yerine de bugünkü durum. Neo-Freudcuların birçoğu, varoluşçu psikolojiye hayli yaklaşmıştır.