Hayat ne garipti. Sonsuza kadar devam edeceğini düşündüğün şeyler bir an geliyor yok oluyordu. İnsan ne kadar plan yaparsa yapsın hayat kendi planlarını getirir önüne! Herkes sahip oldukları şeylere sonsuza kadar sahip olacaklarına, hiç bir şeyin değişmeden aynı şekilde devam edeceğine inanarak yaşıyordu. Halbuki gerçek öyle değildi. Gerçek bu hayatta hiç bir şeyin aynı kalmayacağıydı. Kaçınılmaz olan tek şey değişimdi. Her canlının doğup büyüyüp ölmesi gibi var olan her şeyin de bir ömrü vardı. Durumların, acıların, sevinçlerin, evliliklerin, ilişkilerin, şirketlerin, devletlerin, hükümetlerin...
Olaylar değil bizim onlara yüklediğimiz anlamlar neticesinde ürettiğimiz duygular bizi yıpratır. Ve ne yazık ki çok az insan kendisi ve duyguları üzerinde hakimiyet kurabilir.