Günde 5 vakit namaz ramazanlarda iftar sahur her türlü ibadet saatle idi. Saat Allah'ı bulmanın en sağlam çaresi idi ve ve bu sıfatla eskilerin hayatını idare ederdi.
Kulağıma tekbir sesleri çalınmaya başladığında içime bir teselli doldu. "Tekbirler, salavatlar, şehadet sözleri var ise gülüm de var sayılır" diye mırıldandım ve gözlerimi açtım. Melekler çevresini almışlardı ve bugüne kadar duymadığım bir övgü işitiyordum:
"Sallallahu ala Muhammed/Sallallahu aleyke Ahmed"
Mescidden yükselen bir sesin meleklerin sesine karıştığını duydum:
"Allahümme salli alâ seyyidina ve nebiyyinâ Muhammed"