Fatma
@ftm0714
Şu anda okuduğu kitap
“Sahte” Olmanın Dayanılmaz Kirliliği
Kitabı okuduğum altı gün boyunca o kadar çok sahtekarlık hikayesine/haberine maruz kaldım ki, daha önce nasıl bir sahtekarın gözünden kendini yer yer savunduğu bir roman okumadığıma hayret ettim. Birebir eşleştirdiğim ilk hikaye 
Küçük Ağaç'ın Eğitimi yazarı Forrest Carter, gerçek adıyla Asa Earl Carter. 76’da yayınlanan kitabın hikayesinin kısmen ‘otobiyografik’ olarak reklamının yapılması eminim satışları etkilemiştir. Sonradan yazarın ırkçı bir insan olduğu ve adını/yaşam hikayesini sırf daha çok satabilmek için değiştirdiği ortaya çıkar ve fikirler değişir. Bunu ilk öğrendiğimde ne yapmış, nasıl yapmış ve nasıl ortaya çıkmış diye merak ettim. En çok merak ettiğim şey ise kendini neden saklamak istediğiydi. Küçük bir araştırmadan sonra birkaç motivasyonun birleşiminden böyle bir karar doğduğu açıktı. Ama sanki Kızılderili kökenlere sahipmişcesine röportaj vermek (aksan yaparak) işin çığrından çıktığının göstergesiydi. Böyle büyük bir başarının ardında gerçek bir insan olmaması üzücü.
Sarı Yüz karakteri Juniper için de aynı şey söz konusu. Hep yanlış yaptığını bilerek, asla içine sinmeyen büyük bir başarının güya sahibiydi. Süreç dalgalı şekilde ilerledi ama en ‘mutlu’ zamanında bile içi içini kemirdi. Bir insan nasıl dayanır buna? Yeter diyip bırakamadı, battıkça battı. Kendini yiyip bitirdi. Okurken hep hatalarını kabullenip düzgün bir yola dönmesini bekledim açıkçası, ama yapmadı, vazgeçmedi yanlışından. Hırsı baskın geldi. Yazar daha derin hislerini paylaşabilirdi bu karakterin diye düşündüm bisüre ama böyle kararlar alan biri zaten daha derinlerini göremez kendisinin. Kendinin karanlıklarını “haklı çıkarmak” uğruna savaştığı için, karanlık yönlerine ışık tutamazdı. İkilemde kaldığı dakikalarda bile hep yanlışının peşinden gitti. Duyduğu kıskançlığı, yaptığı hırsızlığı haklı
Küçük Ağaç'ın Eğitimi yazarı Forrest Carter, gerçek adıyla Asa Earl Carter. 76’da yayınlanan kitabın hikayesinin kısmen ‘otobiyografik’ olarak reklamının yapılması eminim satışları etkilemiştir. Sonradan yazarın ırkçı bir insan olduğu ve adını/yaşam hikayesini sırf daha çok satabilmek için değiştirdiği ortaya çıkar ve fikirler değişir. Bunu ilk öğrendiğimde ne yapmış, nasıl yapmış ve nasıl ortaya çıkmış diye merak ettim. En çok merak ettiğim şey ise kendini neden saklamak istediğiydi. Küçük bir araştırmadan sonra birkaç motivasyonun birleşiminden böyle bir karar doğduğu açıktı. Ama sanki Kızılderili kökenlere sahipmişcesine röportaj vermek (aksan yaparak) işin çığrından çıktığının göstergesiydi. Böyle büyük bir başarının ardında gerçek bir insan olmaması üzücü.
Sarı Yüz karakteri Juniper için de aynı şey söz konusu. Hep yanlış yaptığını bilerek, asla içine sinmeyen büyük bir başarının güya sahibiydi. Süreç dalgalı şekilde ilerledi ama en ‘mutlu’ zamanında bile içi içini kemirdi. Bir insan nasıl dayanır buna? Yeter diyip bırakamadı, battıkça battı. Kendini yiyip bitirdi. Okurken hep hatalarını kabullenip düzgün bir yola dönmesini bekledim açıkçası, ama yapmadı, vazgeçmedi yanlışından. Hırsı baskın geldi. Yazar daha derin hislerini paylaşabilirdi bu karakterin diye düşündüm bisüre ama böyle kararlar alan biri zaten daha derinlerini göremez kendisinin. Kendinin karanlıklarını “haklı çıkarmak” uğruna savaştığı için, karanlık yönlerine ışık tutamazdı. İkilemde kaldığı dakikalarda bile hep yanlışının peşinden gitti. Duyduğu kıskançlığı, yaptığı hırsızlığı haklı
@AthenaLiununHayaleti
Son Cephe’yi Juniper Song, diğer adıyla June Hayward yazmadı. Ben yazdım. O kitabımı çaldı, sesimi çaldı, kelimelerimi çaldı.
Highlander Sendromu
Ötekileştirilen grupların mensupları kendilerine benzeyen insanlar başarılı olmaya başlayınca kendilerini tehdit altında hissedebiliyormuş.
