Fatma Betül YILDIZ
@ftm_betul
Dünyada aynı kitabı okumuş olan iki insan yoktur..
Edmund Wilson
Selçuk Üni-SBF / AGÜ POLS
12 Haziran 1997
103 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Victor Hugo’nun Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı eseri, idam cezası gibi evrensel ve tartışmalı bir konuyu ele almış. Kitap, bir mahkumun son günlerini ve zihnindeki çalkantıları ustalıkla betimliyor.
İdam cezası, tarih boyunca adalet sistemlerinin en sert cezalarından biridir. Taraftarları, bu cezanın ağır suçlar için caydırıcı bir etki olduğunu ve toplumsal düzeni koruduğunu iddia eder. Bu bağlamda, özellikle cinayet ve terör gibi suçlar için idam cezasının, suçluları durdurabileceği ve mağdurlara adalet duygusu sağlayabileceği düşünülür. Bu cezayı Kabul etmeyenler içinse, bu cezanın insan hakları ihlali olduğudur. İdam cezası, bir kişinin yaşam hakkını devlet eliyle sonlandırdığı için insanlık onuruna aykırı olarak değerlendirilmektedir. Yanlış hüküm durumunda geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurabileceği ve bireylerde olduğu kadar toplumsal düzeyde de travmatik etkiler yaratabilir.
Victor Hugo, eserinde bu travmatik etkilerin bireysel boyutunu ele alır. Roman, isimsiz bir mahkumun idamına saatler kala yaşadığı psikolojik çöküşü, korkuyu ve çaresizliği tüm gerçekliğiyle sunar. Hugo’nun ustaca betimlemeleri, mahkumun içinde bulunduğu korkunç ruh hâlini gözler önüne sererken, aynı zamanda idam cezasını güçlü bir şekilde eleştirir. Eserin mesajı, idamın yalnızca mahkumu değil, aynı zamanda adaleti uygulayanları da insanlık dışı bir sürece dahil ettiği yönündedir.
Bununla birlikte, kitabın ağır ilerleyen yapısı ve monoton sayılabilecek anlatım tarzı, özellikle akıcılık bekleyen okuyucular için zorlayıcı olabilir. Anlatının büyük ölçüde mahkumun içsel sorgulamalarına dayanması, kitabı daha çok felsefi ve vicdani bir metin hâline getirirken, bazı okuyucular için sıkıcı bir hâl alabilir.
Ancak, kitabın idam cezası gibi ciddi bir meseleyi ele alması ve insanlık onuruna dair
müşkülpesent isimli okura yanıt verildi
Fatma Betül YILDIZ
müşkülpesent Kitap aslında ağır bir metin değil, hatta genel anlamda oldukça sade bir dili var. Ancak, monotonluk hissi yer yer akıcılığı azaltmış gibi geldi bana. Özellikle olay örgüsünden çok karakterin zihinsel sorgulamalarına odaklanılması (öyle olması gerken bir kitap buna birşey diyemem) , bu hissi yaratmış olabilir. Bu yönü, kitabı hafif ama biraz durağan kılmış diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Victor Hugo’nun Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı eseri, idam cezası gibi evrensel ve tartışmalı bir konuyu ele almış. Kitap, bir mahkumun son günlerini ve zihnindeki çalkantıları ustalıkla betimliyor.
İdam cezası, tarih boyunca adalet sistemlerinin en sert cezalarından biridir. Taraftarları, bu cezanın ağır suçlar için caydırıcı bir etki olduğunu ve toplumsal düzeni koruduğunu iddia eder. Bu bağlamda, özellikle cinayet ve terör gibi suçlar için idam cezasının, suçluları durdurabileceği ve mağdurlara adalet duygusu sağlayabileceği düşünülür. Bu cezayı Kabul etmeyenler içinse, bu cezanın insan hakları ihlali olduğudur. İdam cezası, bir kişinin yaşam hakkını devlet eliyle sonlandırdığı için insanlık onuruna aykırı olarak değerlendirilmektedir. Yanlış hüküm durumunda geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurabileceği ve bireylerde olduğu kadar toplumsal düzeyde de travmatik etkiler yaratabilir.
Victor Hugo, eserinde bu travmatik etkilerin bireysel boyutunu ele alır. Roman, isimsiz bir mahkumun idamına saatler kala yaşadığı psikolojik çöküşü, korkuyu ve çaresizliği tüm gerçekliğiyle sunar. Hugo’nun ustaca betimlemeleri, mahkumun içinde bulunduğu korkunç ruh hâlini gözler önüne sererken, aynı zamanda idam cezasını güçlü bir şekilde eleştirir. Eserin mesajı, idamın yalnızca mahkumu değil, aynı zamanda adaleti uygulayanları da insanlık dışı bir sürece dahil ettiği yönündedir.
Bununla birlikte, kitabın ağır ilerleyen yapısı ve monoton sayılabilecek anlatım tarzı, özellikle akıcılık bekleyen okuyucular için zorlayıcı olabilir. Anlatının büyük ölçüde mahkumun içsel sorgulamalarına dayanması, kitabı daha çok felsefi ve vicdani bir metin hâline getirirken, bazı okuyucular için sıkıcı bir hâl alabilir.
Ancak, kitabın idam cezası gibi ciddi bir meseleyi ele alması ve insanlık onuruna dair
müşkülpesent isimli okura yanıt verildi
Fatma Betül YILDIZ
Nahif Okur Evet, akıcı bir üslubu var, ama özellikle anlatıcının düşüncelerine çok fazla yoğunlaşılması, olay akışından ziyade felsefi sorgulamalara odaklanılması bana zaman zaman monoton bir his verdi. Bu durum belki de karakterin zihinsel ve duygusal durumunu yansıtmak için olabilir, ama benim için o yoğunluk akıcılığı biraz gölgede bıraktı.Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım.
Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yar sevgisi gibi bir sevgi
Beni Kalbimden Dinle
Abdurrahman Uzun
Beni Kalbimden Dinle
Abdurrahman UzunALLAH IN İZNİYLE ... isimli okura yanıt verildi
Fatma Betül YILDIZ
baş üstüne o sevgi ...
Ah çocuklar, ah kadınlar, ah cihad için şehid olan adam gibi adamlar 😥 Siz değil ama bu zulmü durduramyan dünya çok alçak çok düşkün 😓😓
Fatma Betül YILDIZ
#242235397