Hayatta her şey kalabalıktan yalnızlığa doğru ilerler, her şey gürültülerden sessizliğe doğru ilerler ve her şey çoğuldan tekine doğru gider. Hayat hiçbir zaman etrafımızda olup bitenlerin hikayesini anlatmaz bize; hayat bizden ibarettir. Hayat, bizim hikayemizdir.
İnsan doğar, gözlerini açar ve bir macera başlar evrenin herhangi bir yerinde... Aklına bir fikir gelir, o fikirle yaşar insan. Yaşamak akla gelen bir fikirdir yalnızca, ötesi değil. Hayat bizi bir yerlerden alıp bir yerlere götüren rüzgarın ta kendisidir aslında.
Bir kibrit bir kağıt yakar, o kağıt bir ağıt yakar ve tüm dünya alev alır. Ateş bazen ısıtıp yakmaz insanı, üşüttükçe üşütür. İnsan alevlerin ortasında durup donabilir bazen, kar yığıntılarının altında sıcacık hissedebilir ve karanlıkta görebilir aydınlıkta göremediği herşeyi... Hayat bu.