Durduğumuz noktada inançlarımızın eskidiğini, yabancılaştığı hiç tecrübe etmediniz mi ? En acı kayıp budur:
Gerilemiş ruhların mütemadiyen tavizler vererek hayatla, zaruretle uyuşmaları…
“Mazi daima mevcuttur.Kendimiz olarak yaşayabilmek için ,onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz.İşte her şey böylece başlar.Sisler arasından bir harf bir sûret çıkagelir.”
İnsan, tıpkı bitkiler gibi ait olmadığı topraklarda zoraki yaşayamaz.Yaşasa da tıpkı bitkiler gibi kalıcı ve verimli olamaz.Ancak insan da tıpkı bitkiler gibi fıtratı değiştirilerek uyumlulaştırılabilir.Buna da yaşamak denirse.