Fatma Demiryürek
@ftmdmryrk
23 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tek bildiğim hiç bir şey bilmediğimdir diyen sokrates e göre mutluluğun yolu bilgiden geçer. Ancak bilmek derken insanın kendisini bilmesini kendisini tanımasını kasteder . kötülüğün bilgisizlikten kaynaklandığını savunan sokrates e katılmamak mümkün değil. Kötülüğün sebebi bilgisizlik olmasaydı zenginler dahada zengin olmak için yeşili betona degismezlerdi. Paranin mutluluk getirmediğini az buçuk biliyoruz. ahlaklı olmanın da temelinde erdemli olmanın yattığını yine sokrates ten öğreniyoruz. M.O.400 yıllarında yaşamış bir kişiden 21.yy insanları olarak öğrenmemiz gereken ne çok şey var.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı okuduktan sonra yazarın diğer kitaplarını da okumam gerektiğine inandım mükemmel bir kitap bana metaforik gibi geldi yaşadığımız dünyadaki olumsuzluklari görmezden gelmek bir çok insanın işine geliyor. kitapta şunu da anladım insan görmesede yaşayabilmek için düzenli bir hayat inşa edebilir çünkü insan istedikten sonra yapamayacağı şey yok.Karantinada kadınlara yapılan zulüm çok fena doktorun karısı kendisine yapılan aşağılık davranışı kabul etmeyip hepsini öldurmeliydi diye aklımdan geçirmiştim ancak kitabı okudukça kadının bir insanı öldürmeyi insanlık dışı bir davranış saydığını anlıyoruz .
José sarqmqgo körlük adlı kitabı bana çok şeyler düşündürdü :insanın kendisine saygisının ne kadar önemli olduğu ahlak anlayisimi sorgullamam gerektiği umudun hayatın olmazsa olmazı olduğu dayanışmanın sadece toplumsal değil bireysel olarak var olabilmek için de şart olduğu mutluluğun hayatın anlamında var olduğu bu anlamı insanın kendi içinde yarattığı o nedenle nerede ve ne zaman olursa olsun şartlar ne olursa olsun kendine belirleyecegin amaç hayatını anlamlandiracaktir ve de şuna inanmak zor olsada benim için insan ruhu kirlenmedikce insan kirlenmiş olmaz. Ruhunu diri ve temiz tutabimenin yolu ise etrafında kileri güzel yaklasiminla olur.
Ze ze adlı karakterin benligindeki farklı duyguları kimliğe büyüyerek iplerini elinde tutması ve onları yaşatması kanımca bizlere örnek olabilir. Yani kuklada kuklacida zezenin kendisi. Bunu başarabilmek için zekaya fazlasıyla ihtiyaç olurmu bilemiyorum ama bence bazılarının tuhaf karsilayacagi bu durum insanın yalnızlığını birazda olsa doldurabilir. Adam, tarzan, maurice, vs ihanet etmezler, yalan söylemezler. Tabi insanın yanında Fayolle gibi bir dost ta olursa yolunu kolay kolay şaşırmaz insan. Doğduğu ortamdakilerle kiyaslarsak Zezenin şansımı yaver gidiyor yoksa cokmu zeki. Belkide ikisi de var.Ama buda bir gerçek ki zeze gibi bir çocuğa pek az insan tahammül eder.
Y. Kadri Karaosmanoglu nun yaban kitabında orta Anadolu köylüsüne yaptığı haksızlığı T. Buğra Küçük Âgada telafi etmek istercesine ortadan kaldırmış. Küçük ağa doğru bildiğini her zaman ve her yerde fedakarca yapmakta. Vatan ve millet sevgisini orta Anadolu halkının nezdinde çok güzel anlatmış. Ayrıca kurtuluş savaşında çekilen acıları hatırlatan ve bu rahat yasantimizi nelere borçlu olduğumuzu dusundurten çok akıcı ve okuması zevkli bir eser
Yabanda Eskişehir de bir köyden bahsediliyor. Köylü sanki uzayda yaşıyor. 1.dunya savaşı yaşanıyor İzmir işgal edilmiş. İnsanlar bize dokunmayan yılan bin yaşasın misali gündelik çıkarları peşine düşmüşler. Düşmanla kendi milleti arasında seçim yapmak tan aciz. Umarım Y Kadri Karaosmanoglu çok abartmış olsun ki öyle olduğuna inanıyorum aksi takdirde kurtuluş savaşı kazanılmadı diye düşünüyorum
