Fatma Gül
@ftmglsr
17 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Kahramanın, celladımız olduğunu hatırlamak.
"Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki! Atla diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu."
Her hasret, vuslat umudunu her daim kalbinde taşır.
"Ama kavuşmayla sonuçlanacağı baştan belli ayrılıklar, hasretlerin en acımasızını yaşamış birini ne derece örseleyebilirdi ki?"
Vicdan muhasebesi, pişmanlık ve o leş gibi kokan çaresizlik.
"Yaşamak bana haram!" diye bağırdı avaz avaz.
"Bugünün tarihini benim ölüm günüm olarak kayda geçsinler!" derken yığılıp kaldığı yerde gerçek ölüden farkı yoktu.
Adamın gururu ve kadının önyargısı birbirlerini kaybettiriyordu.
"Onun sevgisini kıskanıyordu, sevgisini hissetmeyi artık umut edemese de. Ondan haber almak istiyordu, ona ulaşmanın hiçbir imkanı olmadığı halde. Onunla mutlu olabileceğine inanıyordu, artık bir araya gelmeleri imkansız göründüğü halde."
