Fatma Kılıç
@ftmklcc
Ne kitapsız,ne kedisiz.
Reklam
Sahip olmadığımız şeylere bakarken, “Benim olsaydı nasıl olurdu?“ diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: “Bunu kaybetsem ne olurdu?“
Hayatının ilk yarısını, ikincisinin yanında pek çok avantajı sahip olsa da, talihsiz kılan şey, hayatta muhakkak karşılaşacağı varsayımından hareketle mutluluk arayışına çıkmaktır. Durmaksızın kırılan umudun ve memnuniyetsizliğin kaynağı budur.
Her meseleyi ona ait olan zamanda düşünmeli, yerine getirmeli, tadını çıkarmalı, ona katlanmalı,diğer her şeyle ilgili olarak endişelenmeyi bir kenara bırakmalıyız-adeta düşüncelerimizin çekmeceleri olmalıdır ki birini açtığımızda diğerlerini kapayalım.
…mutluluğumuzun sahnesi, mevcut andır.
Reklam