Dün bitti,hikaye devam ediyor. Yolu sana çıkmayanların yolundan ayrıldığında iyileşmeye başlayacaksın. İnsanı insan yaralar, yaralarını yine insan sarar. Aslolan doğru tercihler yapabilmek ve zor kararlar vermeyi göze alabilmektir. Olmayana değil olana odaklanmak,gidene değil kalana sarılmak ve yüreksizlere değil her koşulda senin için "Yüreğini Ortaya koyanlara" tutunmak iyileştirecek seni. Gidenlerden kopamadıkça yaralanan ruhun, şifasını yanında duran ve asla gitmemiş olanları fark ettiğinde bulacak mütevazı varlıklarıyla... hayatımızı nimete çevirenlere minnet duymak unutulmaması gereken bir ödevdir. Önyargıları bir kenara bırakmış, olduğun gibi kabul eden, ilgisini esirgemeyen, her koşulda yardıma koşan, anlamaya çalışan, sadece hüznünde değil sevincinde de yanında olan ve sevgisi koşullara bağlı olmayan kim varsa hayatında hepsine Teşekkür et, çünkü ruhun şifası senin yüreğindeki feryatları kendi yüreğinde duyabilenlerdedir ancak.. Caner Yaman
Freud'un kızına yazdığı mektupta :"Sevgili Anna en güvendiğin insanlardan kötülük görüp üzülmen güçsüz biri olduğun anlamına gelmez. Fizik kurallarına göre sırtını dayadığın bir nesne birdenbire giderse sen de o yöne doğru devrilirsin.Yani bunun güçsüzlükle alakası yok."