Hayat güzeldi. Üç günde olsa, üç asır da olsa yaşamaya değerdi yeter ki içine insanın kendisinden bir parça damlasındı. Tam kendinden ama… O parça gider, ne yapar eder sevecek, avunacak, didinecek, yani hayatta kalmaya yarayacak bir şeyler bulurdu. Korkmamak lazımdı.