Işıl
@fuera
32 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Belki de acının bir anlamı yoktur. Fakat dünyadaki gereksiz acıları azaltmak anlamlıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O benim dünyamdı. Ellerim onu özgür bırakacaktı. Ama kalbim onu bırakamazdı, yani onu göğsümden sökecek ve sonsuza dek yanında taşıyacaktı. Ve ben onun, kalbimin dönmesini bekleyecektim.

Kızlar cevizin dibinde oturup kahkaha yuvarlardı. Ellerinde işlengi, ağızlarında sakız. Cevizin dibinde konuşarak, gülüşerek sanki bir merhem karıştırırlardı, yaralarını sürerlerdi. Yara dediysem, görünen yara değil, gönüllerindeki yara… O yaraları arkadaşları, kocaları, babaları ya da kardeşleri açmış olabilirdi. Kim açarsa açsın ceviz dibinde dertleşerek, gülüşerek şifa bulurdu kızlar.
Buradayken, burasının bir hapishane olduğuna inanamıyorum. Ama orada, sen olmayınca, hatırlıyorum…
Üstelik ne zaman akıllarının dikine giden adamları, kendi yollarına sahip kadınlarla bir odaya koyarsan, birbirlerini kızdırırlar.