fulya songür
@fujisong
40 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Diğer kitaplarını da bu sene içerisinde okumuş olduğum Edouard Louis’in “Değişmek” kitabı bende yazarak yetersiz kalacağımı düşündüğüm bir etki yarattı. İnsanın etini kesen bir gerçeklikle döşenmiş her sayfa insan olmanın yük ve utançlarını durmadan yüzüme vurdu. Umut da verdi umutsuzluk da. Önceki kitapları okuyan herkes genel çerçeveyi daha iyi değerlendirecektir.
Kitapta yer alan “Her şeyi yaşıyordum.” cümlesi belki de bir özet niteliği taşıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şöyle bir durum internette yanlış bilgi edindiğim için üçüncü kitabın ilk bölümünü okuduktan sonra Volvo Kamyonlara başlamıştım. Ama ikinci kitap aslında Doppler’e diğer iki karakterden daha az değiniyor ama bu rahatsız edici değil. Diğer iki karakter olan von Borring ve Maj Britt bence inanılmaz iki karakter. Ruhun önlenemez genç kalışı korkunç bir gerçek olarak değerlendirilebilir. Her neyse, bu farklı bir konu. Bunlar dışında yazarın anlatımını şahsen sevdim, eğlenceliydi. Yani değişik bir his uyandırıyor okuyucuda sanki perde arkasına tanık oluyor gibisiniz ama bu durum kurgudan da koparmıyor.
Şimdi serinin üçüncü kitabı olan Bildiğimiz Dünyanın Sonu’nun ikinci bölümünden devam edeceğim, eğer okursanız ki bence okuyun şimdiden iyi okumalar
Evet , mevcutta sıkça gördüğümüz Intermezzo eserini okumak için öncesinde dizisi de çekilmiş olan Normal İnsanları okumak istedim ve söyleyebilirim ki oldukça kolay okunuyor. Öncelikle bu kadar ödül almasının sebebini %100 anlamış değilim, o denli bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Aşkın başka bir perspektifini okuyoruz aslında kopuk ama kopamayan bir aşk. Belki de ben aşk diye adlandırdım siz öyle demeyebilirsiniz tabi. Bazı noktalar, anlar gerçekten bi’ noktada hepimizin hissetmiş olduğu ve tanıdık gelen duygulardı diyebilirim. Eksik olan şeyin Marianne ve Connell’ın aileleri konusundaki anlatım boşluğu. Bu iki “kopuk aşığın” bireysel yüzlerindeki kırıklıkların oluşumunu temelini anlamak isterdim.
Bunun yanında genel kurguyu David Nicholls’un Bir Gün kitabına benzetmedim değil, benim ergenliğimin kitabıdır çok severim. Bir gün kitabındaki Em ve Dex de farklı renkte bir “kopuk aşıklardı”
Sonuç olarak aşk hikayelerini hepimiz severiz, öyle değil mi?
Normal İnsanlar
Normal İnsanlar