Alper'in yendiğini görmek güzeldi, yenildiğini görmek ise daha güzel. Bir noktada tiktokta izlediğim beyaz takım kaç pas attı videosuna benziyor. Pasları saymakla uğraşırken ne arkadan geçen gorili, ne rengi değişen perdeyi ne de siyah takımın giden üyesini fark ediyorsun...
Ama huyum kurusun ki asla bir kitabın yarısına sonunu okumadan gelemem ve bir kitap buna rağmen de hala heyecanla okunabiliyorsa, gerçekten güzel bir kitaptır.
(İlginç bir şekilde Alper bana Ebu Cehil'i hatırlatıyor?? Özellikle ilk kitapta okuduğum geçmişyiyenle savaşından sonra???)
"Metin Bey" dedi bana, "Siz çok iyi bir insansınız. Elbette bir kadının bütün sevgisini hak ediyorsunuz. Size bunu veremediğim için beni affedin. Ben aşkı hayattan çok ölüme benzetirim... ve insan bir kere ölür."