"... ama siz yeni doğacak güneşi mutlaka bekleyiniz."
Stefan'ın çoğu kitabını okudum ve hepsinin üzerimdeki tesiri kaçınılmazdı. Toplumsal olaylara karşı bakış açımı genişletti, bir insanın toplumsal normlara göre davranışının yanlış olması o insanı yargılamayı, yadırgamayı beraberinde getirir ancak ne kadar yanlış olduğu kabullenilse de iç dünyasını anlamayı hep geri planda tutarız çünkü toplum normlarını bunu söyler. Fakat anlamak onaylamak değil, o bireyin varlığını ve hatasını görmezden gelmemek demektir. Stefan da eserlerinde hep buna değinir. Bireyi sadece yaptıklarıyla ele almamak iç dünyasına önem vermeyi, empati kurabilmeyi temel alır. Zweig hem toplumsal normlar ve içsel çatışmaları hem de savaş karşıtı görüşlerini eserlerine serpiştirir.
Her eseri beni etkilese de sanırım Clarissa daha farklı bir tesir bıraktı üzerimde. Kitabı okurken aslında Zweig'ın ölmeden önce yazdığı son kitabı olduğunu ve tamamlayamadan -geçmişte de olsa okurlarının hayatında var oldu- aramızdan ayrıldığını öğrendim. Belki hem ölümüne yakın olması hem de kitabın içerisinde karakterlerine söylettiği savaş karşıtı ifadeleri farklı bir bağ oluşturdu. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Konusunu aşağıya bırakacağım.
Kitabın konusu;
"Zweig hayatının son dönemlerinde başladığı, taslağı 1981’de gün ışığına çıkarılan ve yayıncısı tarafından tamamlanan Clarissa’da, 1902 yılından Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesine kadar geçen dönemde, dünyanın halini genç bir kadının gözünden anlatır. Avusturyalı bir subayın kızı olan Clarissa bir manastır okulunda büyümüş, eğitimini tamamladıktan sonra Viyanalı ünlü bir sinir hastalıkları uzmanının yanında çalışmaya başlamıştır. Lozan’daki bir kongrede barışsever Fransız öğretmen Léonard’la tanışır. Birbirlerine âşık olurlar. Savaş yüzünden ayrılmak zorunda kaldıklarında Clarissa hamiledir. Üstelik
"Bir gece yarısı yazıyorum bu mektubu,
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri.."
"Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya,
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki.."
9/10
Beğendi
·23 günde okudu
·2023 11. kitabı
"Sen metinde üç beş satır atladın,
Ben geçmiş zamanda dondurdum fiilleri.."