Rûhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervâne olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...
-Atsız
gözlerin
denizden bi derya
uçsuz bucaksız mavilikler içinde
bana seni hatırlatıyor
kayboluyorum içinde
sığınacak bir liman ararken
firtinalarda kaybolup
sana sığınırcasına
şimdi söyle bana
neden bu korku dolu bakışların
denizinde mi kayboldun
saklanacak yer arar gibi
sanki benden kaçar gibi..
Giderken bir parça sen bırak bana
Yokluğunda onu koklayıp saklayayım
Saçlarından bir tutam
Sesinden bir parça
Gözlerinin içinden bir yer
Bir de kalbini bırak bana
Yokluğunda onu seveyim..
Nefesin tenimde
Gözlerin içime bakıyor
İçime doluyorsun sanki çiçekten bir tarla gibi
Bense durmuşum sana teslimim
Tüm benliğin kapladı ruhumu
Hapsettin bana seni..