her kişi kendi görünümünü arıyor. kendi varoluşunu ileri sürmek artık olanaklı olmadığından, ne var olmayı ne de bakılıyor olmayı dert etmeksizin boy göstermekten başka birşey kalmıyor geriye. varım, burdayım değil;görülüyorum,bir imajım;bak bana,bak! narsisizm bile değil bu; sığ bir dışadönüklük, herkesin kendi görünüşünün menajeri haline geldiği bir tür reklamcı saflığı.
tüm sistem toptan teröristtir. çünkü halkın terörü, şiddet ya da kaza terörü değil, belirsizlik ve caydırma terörüdür. vaktiyle bir soygun simülasyonu yapmış olan bir grup, gerçek silahlı soygun yapandan daha ağır bir cezaya çarptırılmıştı: gerçeklik ilkesinin ihlali gerçek saldırıdan daha ciddi bir saldırıdır.
tüm bu tekniklerin gerçek dünyanın aktif bir parçası olup olmadığı son derece kuşkuludur. tekniğin ve bilimin amacı bize her tür hakikatle gerçeklik ilkesinin ötesinde ki, mutlak olarak gerçekdışı bir dünyayla yüzyüze getirmektir daha çok. çağdaş devrim, belirsizliğin devrimidir.
bölünerek çoğalma karşısında bölünme yok oluyor. oysa öteki her zaman bir diğerini barındırabilirken aynı, kendinden başkasını asla barındırmaz. güncel ideal-klonumuz bu: ötekinden artırılmış bölünmeden artırılmış ve kendinin metastazına, katıksız yinelemeye mahkum özne.